جیانفرانکو روسی سالها در نزدیکی مرزهای عراق، سوریه، لبنان و کردستان گذراند تا Notturno را بسازد؛ مستندی از سال ۲۰۲۰ که بهجای توضیحدادن، فقط نگاه میکند.
داستان Notturno دربارهٔ چیست؟
در این فیلم نه راویای هست و نه یک خانوادهی واحد برای دنبالکردن. دوربین روسی روی چند زندگی بیارتباط در حاشیهی درگیری مینشیند: سربازانی در گشت شبانه، مادری که به محل کشتهشدن پسرش میرود، پسربچههایی که سپیدهدم ماهی میگیرند و بخشی از یک بیمارستان روانی که بیماران در آن نمایشی دربارهی خشونت پیرامونشان تمرین میکنند. مکانها هیچگاه روی پرده نامگذاری نمیشوند و فیلم با گفتوگویی بسیار اندک از یکی به دیگری میرود، بهطوری که نماهای بلند و آرام از منظره و نور جای توضیح را میگیرند. نتیجه بیشتر به مجموعهای از تصویرهای ایستا شبیه است تا یک روایت معمول، حاصل سالها دسترسی و صبر، نه مصاحبه یا تصاویر آرشیوی.
دربارهٔ بازیگران
Notturno بهمعنای متعارف بازیگر ندارد. آدمهای این فیلم همان کسانی هستند که روسی در محل فیلمبرداری کرده، و خودشان را بازی میکنند نه شخصیتی که بازیگری آن را ایفا کرده باشد؛ همین موضوع دلیلی است که کارگردان نام و مکان دقیق آنها را در متن فیلم پوشیده نگه میدارد.
زمینه و اهمیت
روسی به ساختن مستندهایی شناخته میشود که پیش از هرگونه تدوین، مدت طولانی را در یک منطقهی مشخص میگذراند، و Notturno این روش را پس از آثار پیشین او که با همان صبر به چشماندازهای نزدیک به درگیری پرداخته بودند، ادامه میدهد. کشورهای ذکرشده در تولید آن آلمان، فرانسه، عراق، ایتالیا، لبنان و سوریه را شامل میشود که هم محل فیلمبرداری و هم شیوهی تأمین مالی را بازتاب میدهد. فیلم با ۱۰۰ دقیقه زمان، بهجای طرح داستانی، بر انباشت لحظهها تکیه دارد و از بیننده میخواهد با پارههای جداگانه بنشیند بیآنکه آنها را به یک روایت واحد برساند.
تماشای «Notturno» در Ktime
Notturno با ورود به حساب کاربری رایگان در کیتایم قابل تماشاست و نیازی به خریدی جداگانه نیست. رابط فارسی پلتفرم مرور چنین مستندی را برای بینندگان فارسیزبان آسان میکند، هرچند خود فیلم روی کیتایم دوبله یا زیرنویس فارسی ندارد.