کتابی که یک نوجوان اوتیستیک و غیرگفتاری آن را نوشته، نقطهی شروع این مستند میشود تا بهجای توضیحدادن صرف، نشان دهد پنج نوجوان دیگر جهان را چگونه تجربه میکنند.
داستان The Reason I Jump دربارهٔ چیست؟
نائوکی هیگاشیدا کتابش را در نوجوانی نوشت و تجربهی درونی خودش را به کلماتی تبدیل کرد که برای خوانندگان دیگر در دسترس نبود. جری راثول، کارگردان فیلم، از این کتاب بیشتر بهعنوان نقطهی آغاز استفاده میکند تا روایتی وفادار، و پنج نوجوان اوتیستیک غیرگفتاری را در کشورهای مختلف دنبال میکند که از طریق تایپکردن، هنر، حرکت و افرادی که یاد گرفتهاند به آنها گوش بدهند، ارتباط برقرار میکنند. فیلم بهجای اینکه اوتیسم را از بیرون یک معما در نظر بگیرد، به صدا، بافت و ریتم نزدیک میماند و میگذارد تجربهی حسی خود این نوجوانها شکل هر صحنه را بسازد. نتیجه کمتر به مصاحبه تکیه دارد و بیشتر به مشاهده، و فضایی به اعضای خانواده و همراهانی میدهد که راههای خودشان را برای فهمیدن پیام خویشاوندان غیرگفتاریشان پیدا کردهاند.
دربارهٔ بازیگران
در اعتبارات فیلم نام جردن اودانگان و دیوید میچل بهعنوان صداپیشه دیده میشود، کسانی که بخشهایی از نوشتههای هیگاشیدا را میخوانند، نه اینکه شخصیتهای ساختهشده را بازی کنند؛ چون نوجوانهای محور این مستند افراد واقعیاند، نه بازیگر.
زمینه و اهمیت
جری راثول شهرتش را با مستندهای مشاهدهمحور ساخته و در این پروژه همان رویکرد را به موضوعی میآورد که رسانههای عمومی اغلب با تکیه بر برداشت بیرونی بهجای تجربهی زیسته، آن را نادرست نشان دادهاند. این مستند که در چند کشور فیلمبرداری شده، هر خانواده و هر نوجوان را یک مورد جداگانه میبیند، نه بخشی از یک روایت واحد برای اوتیسم غیرگفتاری. این اثر بخشی از موج روبهرشدی از مستندسازی است که صدای خود افراد اوتیستیک را مستقیماً محور قرار میدهد، نه اینکه آن را فقط از دریچهی والدین، پزشکان یا معلمان روایت کند.
تماشای «The Reason I Jump» در Ktime
دلیل پرش من روی کیتایم و با ورود به حساب کاربری رایگان قابل تماشاست؛ در حال حاضر دوبله یا زیرنویس فارسی برای این عنوان موجود نیست و فیلم به زبان اصلی انگلیسی پخش میشود.