کمتر نامی در سینمای جنگ ایران به اندازهٔ ابراهیم حاتمیکیا شناخته شده است و «هویت»، درامی محصول ۱۹۸۷ میلادی، از همینجا دغدغههایی را نشان میدهد که بعدها کارنامهٔ او را ساختند: تصادفی جادهای در سفری به شمال، وجدان مردی جوان را علیه او برمیانگیزد و نام فیلم میپرسد او بهراستی کیست.
داستان هویت دربارهٔ چیست؟
ناصر پویان همراه چند دوست از تهران راهی سفری به شمال میشود. سفر اما به تلخی میکشد: کودکی موتورسوار با او تصادف میکند و عذاب وجدانِ این حادثه چنان بر ناصر سنگینی میکند که سفر را نیمهکاره رها میکند و تنها به سمت تهران برمیگردد. راه بازگشت اما آزمونهای خود را دارد. آنچه با حسابوکتابی خصوصی با احساس گناه آغاز شده بود، عمیقتر میشود و سفر بازگشت ناصر را با همان پرسشی روبهرو میکند که نام فیلم از آن خبر میدهد: وقتی نشانههای آشنای یک زندگی کنار میروند، از آنچه او هست چه میماند؟
دربارهٔ بازیگران
بازیگران فیلم گروه کوچکی هستند به سرپرستی جلیل فرجاد؛ رضا اسدی و علی غلامی دیگر نقشهای اصلی را بر عهده دارند — فیلمی که نیروی خود را نه از ستارهها، که از موقعیت و فشار اخلاقی بر شخصیتها میگیرد.
زمینه و اهمیت
«هویت» درامی از گونهٔ جنگی و متعلق به اواخر دههٔ هشتاد میلادی است؛ سالهایی که جنگ ایران و عراق تقریباً همهچیز زندگی و سینمای ایران را شکل میداد و قصهٔ وجدان معذب یک آدم معمولی در این فیلم آشکارا از دل همان دوران میآید. نام حاتمیکیا بعدها از سینمای جنگ ایران جداییناپذیر شد و همین فیلم دغدغههایی را در خود دارد که او دههها به آنها برگشت: وجدان، ایثار، و فاصلهٔ میان آنچه آدمی هست و آنچه دیگران از او میسازند. فیلم ۹۲ دقیقه است و بازخوردی دوپهلو گرفته و امروز بیش از هر چیز بهعنوان فصلی از یک کارنامهٔ مهم تماشا میشود.
تماشای «هویت» در K-Time
«هویت» را میتوانید در کیتایم تماشا کنید؛ سرویس پخش فارسیزبان که برای ایرانیان خارج از کشور ساخته شده است. مرور این صفحه برای همه آزاد است و پخش فیلم تنها ورود با حساب کیتایم را میخواهد. برای تماشاگرانی که میخواهند کارنامهٔ حاتمیکیا را از ابتدا دنبال کنند، کاتالوگ فارسی سرویس این مسیر را ساده کرده است.