بندری کوچک در جنوب، کشتی‌ای که باید کار کند و ناخدایی که نامش بیش از بارش وزن دارد. «خورشید» ساختهٔ ناصر تقوایی محصول ۱۹۸۷، کشش خود را از روزمرگی اسکله می‌گیرد نه از هیاهو.

داستان خورشید دربارهٔ چیست؟

بندر آن‌قدر کوچک است که کار هر کس کار همه است. ناخدا خورشید کالا از آب می‌گذراند و خواجه ماجد خبر این داد و ستد را به مأموران می‌رساند؛ محموله ضبط و سوزانده می‌شود و ناخدا هم‌زمان نان و اعتبارش را از دست می‌دهد. در همین بن‌بست، فرهان از راه می‌رسد؛ تازه‌واردی که به بدهی‌های قدیمی بندر گره نخورده و پیشنهادی از آنِ خود دارد: رساندن گروهی از تبعیدیان سیاسی از آب به ساحلی عربی. آنچه در ادامه می‌آید بیش از آنکه یک عملیات پرماجرا باشد، یک چانه‌زنی طولانی است؛ میان مردی که یک بار بارش را باخته و غریبه‌ای که از او می‌خواهد بارِ خطرناک‌تری را بپذیرد.

نقد K-Time

تقوایی از دقیق‌ترین سبک‌پردازان سینمای ایران است و «خورشید» این دقت را یکسره صرف فضاسازی می‌کند. او جنوب را با هوا، لهجه و ریتم خودش می‌بیند، نه به‌عنوان دکور، و به سکوت‌های طولانی اسکله اعتماد می‌کند تا باری را بردارند که یک فیلم جناییِ معمولی به تعقیب و گریز می‌سپارد. نیمهٔ نخست چهره‌ها، دِین‌ها و تحقیرهای کوچک را جمع می‌کند و نیمهٔ دوم آنها را خرج می‌کند. تنها ایراد ما این است که این ریتم سنجیده در نگاه اول ممکن است کند به نظر برسد، به‌ویژه برای کسی که انتظار یک تریلر دارد. اگر برای بازی‌ها و حس مکان تماشایش کنید، یکی از قوی‌ترین کارهای اواخر دههٔ ۱۹۸۰ سینمای ایران را دیده‌اید.

دربارهٔ بازیگران

سه چهرهٔ شناخته‌شدهٔ بازیگری ایران کنار هم قرار گرفته‌اند: داریوش ارجمند، علی نصیریان و سعید پورصمیمی. هر سه سال‌ها تجربهٔ صحنه و پرده را با خود به بندر می‌آورند و فیلم طوری ساخته شده که به آنها میدان بدهد؛ نماهای بلند، تدوین کم‌خرج و دیالوگی که اجازه می‌دهد یک مکث، جمله را تمام کند.

زمینه و اهمیت

«خورشید» به سال ۱۹۸۷ بازمی‌گردد؛ دوره‌ای که فیلم‌سازان ایرانی در حال یافتن راهی برای روایت قصه‌های بزرگسالانه و اخلاقاً پیچیده بودند. تقوایی که با نگاه مستندگونه و دلبستگی دیرینه‌اش به جنوب کشور شناخته می‌شود، قصه را نه در شهر که در یک اجتماع بندری می‌گذارد و همین انتخاب، باقی چیزها را شکل می‌دهد. جرم در اینجا با جغرافیا گره خورده؛ با مسیرهای دریایی و گذرهای مرزی‌ای که قدمتشان از قانونِ ناظر بر آنها بیشتر است. فیلم ۱۱۸ دقیقه زمان دارد و میان دوستداران سینمای کلاسیک ایران جایگاهی محکم یافته است.

تماشای «خورشید» در K-Time

«خورشید» در K-Time و در بخش کلاسیک‌های سینمای ایران قابل تماشاست. خواندن این صفحه آزاد است و برای تماشا تنها به یک حساب کاربری K-Time نیاز دارید؛ حساب بسازید، وارد شوید و فیلم روی پخش‌کنندهٔ وب، اندروید تی‌وی و موبایل در دسترس خواهد بود. رابط کاربری کاملاً فارسی است، بنابراین خانواده‌های فارسی‌زبان می‌توانند به زبان خودشان جست‌وجو و گشت‌وگذار کنند.