هشت سال تصویربرداری انباشته‌شده به این مستند نگاهی نادر و طولانی به زندگی روزمره در یکی از بسته‌ترین کشورهای جهان میدهد. Have Fun in Pyongyang این مواد را به‌جای گزارش خبری، به شکل یک تصویر کلی کنار هم می‌چیند.
داستان Have Fun in Pyongyang دربارهٔ چیست؟
کارگردان، پیر-الیویه فرانسوا، از نزدیک به یک دهه فیلمبرداری جمع‌آوری‌شده استفاده می‌کند تا نشان دهد روزهای معمولی در کرهٔ شمالی چه شکلی دارند، دور از تصاویر نمایشی‌ای که بیشتر مخاطبان بیرونی معمولاً با این کشور در ذهن دارند. مستند میان صحنه‌های کار، اوقات فراغت، زندگی عمومی و روالهای شخصی حرکت می‌کند و تصویرش را کم‌کم می‌سازد، نه از طریق یک روایت گفتاری واحد. چون این مواد هشت سال را در بر می‌گیرد، فیلم فضای کافی دارد تا تغییرات کوچک و ثبات‌های همیشگی را کنار هم نشان دهد و اجازه میدهد الگوها از انباشت تصاویر بیرون بیایند، نه از تفسیر مستقیم. با مدت‌زمان ۵۸ دقیقه، مستند به‌شدت فشرده تدوین شده، تمرکزش روی مشاهده است نه تحلیل، و تفسیر را عمدتاً به بیننده وامی‌گذارد به‌جای آنکه نتیجه‌گیری ارائه کند. نظام سیاسی این کشور در سراسر فیلم به‌عنوان زمینه حضور دارد، اما توجه اصلی فیلم روی بافت زندگی روزمره است، نه بحث سیاسی.
دربارهٔ بازیگران
Have Fun in Pyongyang مستندی است که از تصاویر مشاهده‌ای ساخته شده، نه از بازیگری نمایشی؛ هیچ بازیگری برای آن اعتبار داده نشده است.
زمینه و اهمیت
این مستند محصول مشترک فرانسه و آلمان در سال ۲۰۱۹ است و به مجموعهٔ کوچکی از آثار مستند تعلق دارد که توانسته‌اند در بازهٔ زمانی طولانی تصاویر پیوسته‌ای از داخل کرهٔ شمالی جمع‌آوری کنند، موضوعی که با توجه به کنترل شدید معمول بر دسترسی بیرونی‌ها به این کشور، خودش غیرمعمول است. این فیلم در ژانر مستند جای می‌گیرد و مدت‌زمانش را کوتاه و متمرکز نگه می‌دارد، زیر یک ساعت، و عمق مشاهده را بر گستردگی موضوع ترجیح میدهد.
تماشای «Have Fun in Pyongyang» در Ktime
Have Fun in Pyongyang روی کیتایم با یک حساب کاربری رایگان قابل تماشاست. مجموعهٔ کیتایم با رابط فارسی به مخاطبان فارسی‌زبان خدمت می‌کند و مستندهایی مثل این را، در کنار طیف گسترده‌ای از آثار غیرداستانی بین‌المللی، برای بیننده‌هایی که دنبال‌کنندهٔ مستندهای مشاهده‌ای و رویدادهای روز هستند، آسان برای مرور و تماشا می‌کند.