حسن هیچ کاری را نگه نمیدارد؛ هیچکدام را. گاهی وسوسهٔ دزدی به سراغش میآید، داییاش مدام برایش کار جور میکند و هر شغل تازه به فاجعه ختم میشود — تا اینکه شاگردی در حجرهٔ یک حاجی بازاری، ماجرای اصلی را کلید میزند. «تحفه هند» کمدی سال ۱۳۷۳ با بازی اکبر عبدی است.
داستان تحفه هند دربارهٔ چیست؟
حسنِ بیکار حوصلهاش سر رفته و دنبال هر راهی برای پول درآوردن است؛ حتی مدتی دست به دزدیهای خرد میزند. داییاش که دلش برای او میسوزد، در چند جای مختلف برایش کار پیدا میکند، اما حسن استعداد عجیبی در اخراجشدن دارد و در هیچ شغلی بند نمیشود. سرانجام بهعنوان شاگرد در حجرهٔ حاجی مشغول میشود و درست همانجا، میان کسبوکار و اهل خانهٔ حاجی، گرههای اصلی قصه شکل میگیرد. کمدی فیلم روی همین شکستهای پیاپی سوار است: هر محل کار، طرح کوچکی از زندگی شغلی دههٔ هفتاد میشود و هر اخراج، حسن را یک قدم به حجرهای نزدیکتر میکند که قرار است بخت او را زیر و رو کند.
دربارهٔ بازیگران
اکبر عبدی در نقش حسن، همان آدمِ دستوپاچلفتیِ دوستداشتنیای است که در کمدیهای مردمی دههٔ هفتاد بارها از او دیدهایم. لیلا مصدقی مقابل او بازی میکند و جمعی از پیشکسوتان محبوب کنارشان هستند: اسماعیل داورفر، حمیده خیرآبادی که چند نسل از تماشاگران او را مادرِ سینمای ایران میدانند، شهلا ریاحی، حسین کسبیان، مرتضی احمدیِ کمدین و صداپیشه، و محمد ورشوچی.
زمینه و اهمیت
عنوان فیلم کنایهای است که هر فارسیزبانی بیدرنگ میگیرد: «تحفهٔ هند» اصطلاح قدیمی و طعنهآمیزی است برای کسی که خودش را گوهری کمیاب میپندارد بیآنکه باشد؛ و این وصف، به حسنِ از کار گریزان کاملاً مینشیند. محمدرضا زهتابی فیلم را در سال ۱۳۷۳ ساخت؛ سالهایی که کمدیهای بازاری و خانوادگی پرطرفدارترین ژانر پردهٔ سینمای ایران بودند. هشتادواندی دقیقهٔ فیلم میان حجرهها، حیاطها و محلهای کار آن دوره میگذرد و امروز مثل یک کمدی اجتماعی سبک تماشا میشود: بیکاری، وسوسهٔ پول آسان و پشتوانهٔ خانوادهٔ بزرگ، واقعیت روزمرهٔ تماشاگرِ آن سالها بود و فیلم از هر سه، خنده میسازد.
تماشای «تحفه هند» در Ktime
«تحفه هند» در کیتایم قابل تماشاست؛ خواندن این صفحه برای همه آزاد است و برای پخش فقط ورود به حساب رایگان کاربری لازم است. کیتایم مخصوص ایرانیان خارج از کشور است و رابط کاربریاش روی تلویزیون، وب و موبایل تماماً فارسی است تا کمدیهای کلاسیکی مثل این همیشه دم دست باشند.