یک امتحان هست که عباسِ سلمانی هرگز از پسش برنمیآید: آزمون جواز کسب اتحادیهٔ آرایشگران. بیجواز، مغازهٔ قانونی ندارد و بیمغازه، جواب مثبتی هم برای خواستگاریاش در کار نیست. «آقای شانس» ساختهٔ رحمان رضایی در سال ۱۳۷۳، تمام قصهاش را از همین یک مانع سمج بیرون میکشد.
داستان آقای شانس دربارهٔ چیست؟
عباس نانش را از اصلاح سر و صورت درمیآورد، اما هیچوقت نتوانسته کارش را رسمی کند؛ هر بار در امتحان اتحادیهٔ صنف آرایشگران رد میشود و جواز کسب دور از دسترس میماند. اگر پای خواستگاری از دختر آمیرزا محمود در میان نبود، این فقط یک خجالت خصوصی بود. اما پدر و مادر دختر حرفشان را رک میزنند: جواز بیاور تا جواب بله بگیری؛ رد بشوی، عروسیای در کار نیست. اینطور است که یک برگهٔ اداری به گرهگاه آیندهٔ عباس بدل میشود و کمدی فیلم، تقلای روزافزون او برای قبولی را دنبال میکند — با درسخواندن، با نقشهکشیدن و با همان شانسی که عنوان فیلم وعده میدهد. سلمانی، اتحادیه و خانهٔ خانوادهٔ دختر، هر کدام بهنوبت صحنهٔ دردسرهای او میشوند.
دربارهٔ بازیگران
اکبر عبدی در نقش عباس، مردود همیشگیِ امتحان، بازی میکند؛ یکی از رشتهکمدیهای پرمخاطبی که او در میانهٔ دههٔ هفتاد پشت هم بازی کرد. جواد گلپایگانی و حسین محباهری — چهرهٔ آشنای کمدی سینما و تلویزیون آن سالها — بازیگران اصلی کنار او هستند.
زمینه و اهمیت
«آقای شانس» در سال ۱۳۷۳ اکران شد؛ سالهایی که پردهٔ سینمای ایران پر بود از کمدیهای مردمی دربارهٔ مشاغل کوچک، فشار خانواده و خانهای اداری که باید یکییکی رد میشدند. مایهٔ طنز فیلم ریشه در واقعیتی ملموس دارد: جواز کسبِ صادرشده از راه اتحادیههای صنفی واقعاً تعیین میکرد چه کسی حق باز کردن مغازه دارد، پس تماشاگر آن دوره خوب میفهمید چرا یک امتحانِ ردشده میتواند کل زندگی یک مرد را قفل کند. رحمان رضایی در ۹۵ دقیقهٔ فیلم دستگاه قصه را ساده نگه میدارد — یک هدف، یک شرط، یک خواستگار که از پس آزمون برنمیآید — و میگذارد خود موقعیتها کار را پیش ببرند.
تماشای «آقای شانس» در Ktime
«آقای شانس» را میتوانید پس از ورود به حساب رایگان کاربری در کیتایم تماشا کنید؛ برای خواندن همین صفحه هیچ حسابی لازم نیست. کیتایم برای فارسیزبانانِ دور از وطن ساخته شده و رابطش روی تلویزیون، وب و موبایل یکسره فارسی است تا کمدیهای دههٔ هفتاد همیشه چند کلیک بیشتر فاصله نداشته باشند.