کارگردان: Cristina Comencini
ناپل، سال ۱۹۴۶؛ جنگ تمام شده اما گرسنگی هنوز خبردار نشده. «قطار بچهها» امریگوی هفتساله را دنبال میکند که در قالب یک برنامهی واقعی پس از جنگ، سوار قطاری به سمت شمال میشود تا موقتاً نزد خانوادهای دیگر زندگی کند.
داستان The Children's Train دربارهٔ چیست؟
کریستینا کومنچینی فیلمش را حول یک تصمیم ساده اما دردناک میسازد: مادری در ناپلِ ویرانشده که توان تغذیهی پسرش را ندارد، او را به مراقبت غریبهای میسپارد تا زنده بماند. امریگو سوار قطاری پر از کودکان ترسیده و کنجکاو میشود که به سمت منطقهای میرود که به او یاد دادهاند آن را بیگانه و خصمانه بداند. آنچه در آن سوی سفر منتظرش است، همهی برداشت او از خانه، طبقهی اجتماعی و تعلق را پیچیدهتر میکند. روایت گاهی از چشم پسربچه و گاهی از نگاه مرد بزرگسالی که او میشود پیش میرود، و میان بافت ملموس ایتالیای ۱۹۴۶ — صفهای جیرهبندی، خیابانهای بمبارانشده، شرم خاص فقر — و پژواک طولانیتر یک کودکی نیمهتمام حرکت میکند. فیلم هرگز به یک داستان نجاتِ ساده ختم نمیشود؛ شمالِ مرفهتر آسایش میدهد اما بیرحمیهای آرام خودش را هم دارد.
بازیگران و عوامل
باربارا رونکی در نقش مادر امریگو، بار نیمهی ناپلیِ داستان را با بازیای دور از ملودرام به دوش میکشد. استفانو آکورسی و سرنا روسی در خط زمانی موازی فیلم ظاهر میشوند، در حالی که کریستین چروونهی تازهکار با آرامشی خاص نقش اصلی امریگو را میسازد.
زمینه و اهمیت
فیلم اقتباسی است از رمان پرفروش ویولا آردونه با همین نام که خود از برنامهی واقعی «قطارهای شادی» در سال ۱۹۴۶ الهام گرفته؛ برنامهای که دهها هزار کودک را از جنوب فقیرزدهی ایتالیا به شمال منتقل کرد. کومنچینی این زمینهی تاریخی را بیشتر پسزمینه نگه میدارد تا موعظه، و دوربین را همیشه نزدیک امریگو نگه میدارد.
کجا و چطور تماشا کنیم
«قطار بچهها» با ورود رایگان به حساب کاربری K-Time قابل تماشاست، همراه با دوبلهی فارسی و زیرنویس فارسی برای مخاطبانی که هرکدام را ترجیح میدهند، در رابط کاربری فارسی که برای مخاطب ایرانی خارج از کشور طراحی شده است.