پرواز فیلمی است محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی احسان عبدیپور، در ژانر کمدی-درام ورزشی، که حول انرژی ناهمگون گروهی کوچک با هدفی بزرگ شکل میگیرد.
داستان پرواز دربارهٔ چیست؟
داستان در فضای رقابتهای آماتور میگذرد و گروهی را دنبال میکند که بیش از آنکه با استعداد کنار هم قرار گرفته باشند، محصول اتفاق و شرایطاند؛ همین فاصله میان جاهطلبی و توانایی، بخش عمدهی طنز فیلم را میسازد. پگاه آهنگرانی و مصطفی زمانی محور گروه بازیگراناند و شخصیتهایی را بازی میکنند که هرکدام به دلیلی متفاوت به همان هدف مشترک کشیده شدهاند، و سوگل قلاتیان جمع بازیگران را با حضوری تکمیل میکند که بیشتر بر گفتوگوهای سریع و موقعیتهای پیشبینینشده تکیه دارد تا یک نقطهی اوج دراماتیک. فضای ورزشی به فیلم ساختار میدهد: مراحل مقدماتی، سیاستهای داخل رختکن و فشار زمان، همگی گروه را به سمت یک رویارویی مشترک میرانند. فیلم بهجای رسیدن به یک پیروزی ساده و یکپارچه، بارها به تنشهای درونی گروه بازمیگردد و کمدی و درام را صحنه به صحنه جابهجا میکند.
دربارهٔ بازیگران
پگاه آهنگرانی و مصطفی زمانی بار اصلی تغییرات لحن فیلم را به دوش میکشند و بین طنز بهموقع و لحظات آرامتر دراماتیک حرکت میکنند، بیآنکه داستان بیش از حد به یکی از این دو تکیه کند. سوگل قلاتیان نیز با حضورش در صحنههای گروهی، بافتی به فیلم میدهد که از یک دو-نفره ساده بهدست نمیآمد.
زمینه و اهمیت
پرواز در سال ۲۰۱۶ در میان مجموعهای از کمدیهای ایرانی ساخته شد که حول ورزشهای آماتور شکل میگرفتند؛ ژانری که به فیلمسازان اجازه میدهد تنشهای اجتماعی — طبقه، جاهطلبی، انتظارات جنسیتی — را در دل چیزی بهسادگی تلاش یک تیم برای صعود به یک تورنمنت روایت کنند. فیلم با ۱۳۷ دقیقه زمان، فضای کافی برای نفس کشیدن خردهداستانها دارد و بهجای شتاب به سمت یک پایان واحد، اجازه میدهد گروه بازیگران، نه یک نقش اول، وزن اصلی روایت را بر دوش بکشد.
تماشای «پرواز» در Ktime
پرواز روی کیتایم و تنها با ورود به حساب کاربری رایگان قابل تماشاست — بدون هیچ خریدی جدا از یک خرید جداگانه اشتراک. این پلتفرم برای سینما و تلویزیون فارسیزبان و برای مخاطب ایرانیِ خارج از کشور ساخته شده و رابط کاربری آن بهطور کامل فارسی است، در کنار نسخهی انگلیسی، تا تماشاگران بتوانند بدون از دست دادن جای خود میان این دو جابهجا شوند.