دوربینی در دفتر یک رواندرمانگر روشن میشود و از نگاهکردن به هر دو طرف مبل امتناع نمیکند. استاتز پرترهای مستند از جونا هیل است دربارهی روانپزشک خودش، فیل استاتز، که از گفتوگوهایی ساخته شده که مدام قاب خودشان را میشکنند.
داستان Stutz دربارهٔ چیست؟
فیلم با فرضی ساده شروع میشود: هیل، روبهروی مردی که سالها او را درمان کرده، از استاتز میخواهد ابزارهای تصویریای را توضیح دهد که با بیمارانش به کار میبرد — طرحهایی روی کارتهای یادداشت که قرار است کار احساسی انتزاعی را ملموس کنند. از همان ابتدا دو نفر توافق میکنند فیلم را سیاهوسفید و در صحنهای ساده بگیرند، انتخابی که هرچه پیش میرود بیشتر توجه را به خودش جلب میکند. آنچه با توضیح یک تکنیک درمانی آغاز میشود، رفتهرفته گستردهتر میشود، چرا که استاتز از سلامتی و زندگی اولیهی خودش میگوید و هیل هر از گاهی از قاب درمانگر بیرون میآید تا اعتراف کند این فرایند چقدر او را بیپناه گذاشته. مستند بارها به خود ابزارها بازمیگردد — نردبان، عکس فوری، هزارتو — که روی کارتها طرح میشوند، و آنها را نه چون اصطلاحاتی تخصصی بلکه چون ایدههایی که هر دو مرد میتوانند بردارند و بررسی کنند، نشان میدهد. رویاروییها، خاطرات خانوادگی و مفاهیم بالینی بدون روایتگری زیاد برای هموارکردن گذارها کنار هم مینشینند.
دربارهٔ بازیگران
فیل استاتز در نقش خودش ظاهر میشود و از دههها تجربهی بالینی برای شرح ایدههایی که ساختار فیلم را میسازند بهره میبرد. جونا هیل، بهعنوان کارگردان، روبهرویش مینشیند و هم موضوع فیلم است و هم مصاحبهگر آن، نقشی دوگانه که فیلم آن را بخشی از موضوعش میداند نه پیچیدگیای که باید پنهانش کرد.
زمینه و اهمیت
استاتز در سال ۲۰۲۲ روی یکی از پلتفرمهای بزرگ استریم منتشر شد، در موجی از مستندهایی که بازیگران آنها دوربین را به سمت افرادی چرخاندهاند که زندگی شخصیشان را شکل دادهاند، نه لزوماً حرفهشان را. چیدمان سادهی فیلم — یک اتاق، یک صحنه، دو نفر که حرف میزنند — تأکید را کاملاً روی تبادل میان موضوع و فیلمساز میگذارد، نه جلوههای تصویری.
تماشای «Stutz» در Ktime
استاتز با دوبلهی فارسی و زیرنویس فارسی روی کیتایم در دسترس است و متن این صفحه بدون نیاز به حساب کاربری قابل خواندن است. تماشای فیلم فقط به یک ورود رایگان به کیتایم نیاز دارد، در رابط کاربریای که بهطور کامل فارسی طراحی شده برای مخاطب ایرانی خارج از کشور.