کم پیش میآید فیلمی از دهه هفتاد میلادی هند هنوز دیالوگبهدیالوگ نقل شود، اما این حماسهٔ نزدیک به سه ساعتونیمه با رنگوبویی وسترن، دو راهزن کوچک را به قهرمانانی مردمی تبدیل کرد.
داستان Sholay دربارهٔ چیست؟
یک افسر پلیس بازنشسته پیشتر همهچیزش را از دست داده: خانوادهاش در حملهای کشته شدهاند و خودش هم دستانش را از دست داده است، همه به دست یک راهزن. او که توان تعقیب مستقیم راهزن را ندارد، سراغ دو خردهجانی میرود که خودش زمانی دستگیرشان کرده بود، با این حساب که کسانی که بیرون از قانون زندگی کردهاند بهتر میتوانند کسی را بگیرند که خودش استاد همان بازی است. این دو نفر در ابتدا به دلایلی که ربطی به عدالت ندارد این کار را میپذیرند، و فیلم آنها را به قلمرو راهزن میبرد، جایی که این توافق کاری کمکم به چیزی نزدیکتر به وفاداری تبدیل میشود. در این مسیر جای کافی برای انحرافهای طنزآمیز، یکیدو ماجرای عاشقانه و قطعات موسیقایی هم هست که در کنار خشونت داستان قرار میگیرند بیآنکه آن را کمرنگ کنند، تا برسیم به رویارویی نهایی میان خانوادهٔ آن افسر بازنشسته و مردی که زندگیاش را نابود کرده بود.
دربارهٔ بازیگران
امیتاب باچان و دارمیندرا در نقش دو راهزن اجیرشده ظاهر میشوند، سانجیو کومار نقش افسری را بازی میکند که آنها را استخدام میکند، و هما مالینی و جایا باچان نقشهای زنانهٔ محوری را برعهده دارند؛ امجد خان، آسرانی و جاگدیپ نیز باقی گروه بازیگران را تکمیل میکنند. بسیاری از این نامها در دهههای بعد سینمای عامهپسند هند را تعریف کردند، و این فیلم بارها بهعنوان اثری یاد میشود که بیش از یک مسیر حرفهای را تثبیت کرد.
زمینه و اهمیت
این فیلم در سال ۱۹۷۵ ساخته شد و نزدیک به سه ساعتونیم به طول میانجامد؛ در ساختار خود بیپروا از ژانر وسترن وام میگیرد — زمینهای خاکی، جامعهای کوچک زیر تهدید، راهزنانی اجیرشده برای جنگی که از آنِ خودشان نیست — اما همچنان در ریتم آشنای سینمای عامهپسند هندی، یعنی آواز و طنز، ریشه دارد. دیالوگها، موسیقی و شخصیت منفی این فیلم به نقاط ارجاعی تبدیل شدند که مخاطب هندی نیمقرن است با خود حمل میکند، و همین یکی از دلایلی است که این اثر همچنان فراتر از دورانی که ساخته شد بازبینی میشود.
تماشای «Sholay» در Ktime
فیلم Sholay روی کیتایم و تنها با یک حساب کاربری رایگان قابل تماشاست، و خودِ صفحه بدون ورود هم برای مرور در دسترس است. این فیلم دوبلهٔ فارسی دارد، به این معنا که میتوان آن را با صدای فارسی روی بازی اصلی هندی دید — گزینهای که پیگیری فیلمی اینقدر طولانی و پر از دیالوگ را برای مخاطبانی که فارسی را به زیرنویس ترجیح میدهند سادهتر میکند.