سالها پیش از آنکه گلگو ۱۳ به یک فرنشیز چندیندهساله در دنیای مانگا تبدیل شود، این شخصیت در سال ۱۹۷۳ در یک تولید مشترک ژاپنی-ایرانی از صفحهی کاغذ به پردهی سینما رسید، با یک تفنگ در دست و هویتی که هیچکس تأییدش نمیکند.
داستان گلگو ۱۳ دربارهٔ چیست؟
گلگو ۱۳ تنها کار میکند، زیر نامی مستعار به نام دوک توگو که هیچ سرنخی از محل تولد یا هویت واقعیاش به دست نمیدهد؛ حتی سرویسهای اطلاعاتی که بهطور حرفهای پی رد آدمکشها میگردند هم هرگز به نتیجهی قطعی دربارهی او نرسیدهاند. ابزار اصلیاش یک تفنگ دوربیندار و شخصیسازیشده است، و شهرتش را مدیون سابقهای از مأموریتهای تمامشده بدون ردی از خودش است. قراردادی که محور این فیلم است او را به سراغ بوس گوآ میفرستد، رئیس یک باند جنایی که کارش قاچاق مواد مخدر، اسلحه و انسان است و شبکهاش از مرزها هم فراتر میرود؛ هدفی که سازمان خودش هم دلایل زیادی برای شکستخوردن این مأموریت دارد. این فیلم که بهعنوان یک تولید مشترک ژاپنی-ایرانی ساخته شده و از همان مانگای منبعی الهام گرفته که بعدها به فرنشیزی طولانی بدل شد، شخصیت اصلیاش را تقریباً چون یک سایهی خالی به تصویر میکشد، شخصیتی که تنها با دقت و فاصله تعریف میشود، نه با پیشینهای روشن.
دربارهٔ بازیگران
کن تاکاکورا، یکی از شناختهشدهترین بازیگران مرد سینمای ژاپن در آن دوره، نقش عنوان فیلم را برعهده دارد، و بازیگران ایرانی از جمله محسن سهرابی، ژاله سام، پوری بنایی، نصرتالله کریمی، آرزو، احمد قدکچیان و جلال پیشوائیان بخش ایرانی تولید را کامل میکنند.
زمینه و اهمیت
گلگو ۱۳ در اصل مانگایی بود ساختهشده حول ایدهی آدمکشی که حرفهای بودنش تا حدی است که حتی کارفرمایانش هم نمیتوانند چیزی دربارهاش تأیید کنند، و این فیلم همان مفهوم را به پرده آورد؛ نمونهای نادر از همکاری مشترک سینمای ژاپن و ایران در اوایل دههی ۱۹۷۰، سالها پیش از آنکه فرنشیز این شخصیت به فیلمها، مجموعههای تلویزیونی و بازیهای بیشتری گسترش پیدا کند.
تماشای «گلگو ۱۳» در Ktime
گلگو ۱۳ با یک حساب کاربری رایگان در کیتایم قابل تماشاست، بدون نیاز به خرید جداگانه برای مطالعهی این صفحه یا گشتوگذار در کاتالوگ گستردهتر. این پلتفرم برای تجربهای فارسیمحور و متناسب با مخاطب ایرانی خارج از کشور طراحی شده، و یک تولید مشترک با این سابقهی مشترک، بهطبیعی در کنار بقیهی کاتالوگ جا میگیرد.