«سرکوفت» واژهای است که هر ایرانی با آن بزرگ شده؛ همان ملامت کهنهای که در هر دورهمی دوباره سر باز میکند. کریم رجبی همین واژهٔ پرمعنا را بر پیشانی فیلم خانوادگی خود گذاشته است؛ محصول ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) با زمانی فشرده در حدود ۹۲ دقیقه.
داستان سرکوفت دربارهٔ چیست؟
قصه از خانه بیرون نمیزند؛ خانهای که در آن حرفها بیش از هر چیز دیگری زخم میزنند و ملامت به عادت بدل شده است. رجبی فیلمش را بر تلنبار شدن تحقیرهای کوچک میان اعضای یک خانواده بنا میکند: بدهیهایی که فراموش نمیشوند، انتخابهایی که مدام زیر سؤال میروند و مقایسهٔ بیپایان این عضو با آن عضو. «سرکوفت» بهجای غلتیدن در ملودرام، تماشا میکند که آدمهایی که همدیگر را دوست دارند چطور کینههای قدیمی را گرم نگه میدارند، و میپرسد آیا خانوادهای که سالها ملامتی را بر دوش کشیده، میتواند روزی آن را زمین بگذارد. فیلم با ریتمی سرزنده پیش میرود و بهجای شاخهشاخه شدن، کنار شخصیتهایش میماند.
دربارهٔ بازیگران
مهری سادات علاقه، محمد حاجبابا و جوانه دلشاد بازیگران اصلی فیلماند. اجرای گروه از ژست ستارهمحور خالی است و همین به سود فیلم تمام شده است: خانوادهٔ روی پرده بهجای رژهای از چهرهها، یک خانوادهٔ معمولی ایرانی جلوه میکند. این سه بازیگر هر کدام به سمتی متفاوت میکشند و اصطکاک میان لحنهایشان موتور اصلی تنش است.
زمینه و اهمیت
«سرکوفت» در رگهای ریشهدار از سینمای ایران جا میگیرد: فیلم خانوادگیِ جمعوجوری که به کشمکش خانگی اعتماد میکند تا بار یک فیلم کامل را بکشد. این فیلم برچسب «خانوادگی» خود را آشکارا بر تن دارد و همین برچسب خبر از لحنی نرمتر از آثار تلختری میدهد که سینمای ایران بیشتر با آنها در خارج شناخته میشود. برای کریم رجبی این یک ساختهٔ شخصیتمحور است با گروهی کوچک و زمانی کوتاه — از آن تولیدهای میانمقیاسی که کمتر از مرزها بیرون میروند و به همین دلیل در دسترس بودنشان برای فارسیزبانان خارج از ایران غنیمت است.
تماشای «سرکوفت» در K-Time
برای تماشای «سرکوفت» در کیتایم فقط یک ورود کوتاه با حساب کاربری رایگان لازم است؛ خواندن این صفحه هم به هیچ چیز نیاز ندارد. کیتایم با رابط کاربری تماماً فارسی روی تلویزیون هوشمند، وب و موبایل در خدمت ایرانیان دور از خانه است.