پیر پسر فیلمی ایرانی در ژانر درام است که در سال ۲۰۲۵ به کارگردانی اکتای براهنی ساخته شده و با مدت‌زمانی کمی بیش از سه ساعت، دنیای خفقان‌آور یک خانوار پدرسالار در تهران امروز را به تصویر می‌کشد — جایی که فشار اقتصادی، خشم سرکوب‌شده و خشونت بی‌امان یک پدر، دو پسر بزرگسال را در زندگی‌ای حبس کرده که راه گریزی از آن نمی‌بینند.

داستان پیر پسر دربارهٔ چیست؟

دو برادر میانسال با پدری مستبد و زودخشم زیر یک سقف زندگی می‌کنند؛ مردی که تعصب و پرخاشگری‌اش پیش از این همسر دومش را از خانه فراری داده. پسر بزرگ‌تر در سکوت تحمل می‌کند و پسر کوچک‌تر در ذهنش راه‌های فرار — یا چیزی تاریک‌تر از آن — را می‌پروراند. وقتی پدر تصمیم می‌گیرد آپارتمان طبقه بالا را به زن جوانی اجاره بدهد تا شاید او را به همسری بگیرد، این زن به‌تدریج به پسر ارشد نزدیک می‌شود. همین نزدیکی، یک گرمای غیرمنتظره وارد خانه می‌کند — اما همان گرما کافی است تا خانواده‌ای که سال‌ها روی سکوت و کینه‌های نگفته سرپا مانده، از هم بپاشد. فشار آرام‌آرام بالا می‌گیرد، زخم‌های کهنه سر باز می‌کنند و هر کدام از اعضای این خانواده به‌ناچار با حسابی روبه‌رو می‌شوند که سال‌هاست از آن فرار کرده‌اند.

نقد Ktime

براهنی فضایی از اضطراب پنهان می‌سازد که آرام است اما بی‌امان؛ لحظات عادی زندگی روزمره را به‌گونه‌ای طراحی می‌کند که وزن روانی‌شان حس شود. بازی‌ها در سطح بالایی هماهنگ‌اند — خویشتن‌داری لحن غالب است و همین باعث می‌شود لحظات فروپاشی با شدت غیرمعمولی ضربه بزنند. فیلم با ۱۹۲ دقیقه مدت‌زمان صبر می‌طلبد، اما در ازایش تصویری از مردانگی ایرانی و بهایی که می‌گیرد به نمایش می‌گذارد که به‌ندرت این‌قدر صریح و بی‌پرده است.

دربارهٔ بازیگران

لیلا حاتمی، یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران ایرانی در سطح بین‌الملل، در نقش رعنا، مستأجر جوان طبقه بالا، با دقت و عمق احساسی نقش‌آفرینی می‌کند. حامد بهداد که در نقش مردهای لبه‌ی فروپاشی تجربه دارد، در قالب علی، پسر بزرگ‌تر که در سکوت فرسوده شده، درخشان است. حسن پورشیرازی پدر، غلام، را با سردی و عادی‌انگاری وحشتناکی بازی می‌کند و محمد ولی‌زادگان برادر کوچک‌تر و تندخو، رضا، است. بابک حمیدیان، فهیمه رحیم‌نیا، رضا رویگری و محمدرضا داوودنژاد نیز دنیای خفه‌کننده این خانواده را با باور پر می‌کنند.

زمینه و اهمیت

پیر پسر در لحظه‌ای از سینمای ایران سر می‌رسد که داستان‌های خانوادگی همچنان قوی‌ترین بستر برای نمایش فشار اجتماعی، بحران اقتصادی و ساختارهای پدرسالارانه‌اند. برای ایرانیان مهاجر، روایت‌هایی که در فضای خانه اتفاق می‌افتند وزن خاصی دارند — آشنا هستند اما از پشت فاصله دیده می‌شوند. عنوان فیلم — پیر پسر — خودش یک طعنه است: مردانی مجرد که از نظر سنی بزرگسالند اما زیر یک سقف و در سایه سلطه پدر در جا مانده‌اند. سینمای درام ایران سابقه طولانی در این نوع پرتره‌های خانوادگی خفقان‌آور دارد و براهنی در همین سنت کار می‌کند، اما با خشونت احساسی‌ای که فیلم را از آن متمایز می‌کند.

تماشای «پیر پسر» در Ktime

پیر پسر روی K-Time با صدای اصلی فارسی قابل تماشاست. می‌توانید آن را روی وب، تلویزیون یا گوشی خود ببینید — بدون جغرافیا‌محدودیت و بدون نیاز به VPN. اشتراک بگیرید و هر وقت خواستید لغو کنید.