یک مرد فلوریدایی در پایینترین نقطهی زندگیاش یک پری دریایی زخمی پیدا میکند؛ درامی عجیب با رگههایی از کمدی سیاه و وحشت که با این ایدهی غریب بیشتر با صداقت برخورد میکند تا نمایش پرزرقوبرق.
داستان Mermaid دربارهٔ چیست؟
داگ نلسون، مردی فلوریدایی و معتاد به پرکوست که زندگیاش از هم پاشیده، در پایینترین نقطهی عمرش یک پری دریایی زخمی را در آب پیدا میکند. او را به خانه میبرد، نامش را دستینی میگذارد و خیلی زود شیفتگیاش به وابستگیای یکطرفه و آغشته به مواد تبدیل میشود که به جای نجات دادنش، او را بیشتر به سقوط میکشاند. فیلم به جای هموار کردن این ناهمخوانی، آن را در مرکز داستان نگه میدارد: دستینی موجودی وحشی از دل دریاست و هیچچیز او به وان حمام یک خانهی مخروبه تعلق ندارد. وقتی خبر این راز به بیرون درز میکند، اطرافیان داگ در پری دریایی یک فرصت میبینند و او برای دور نگه داشتن دستینی از دست آنها از هیچ کاری دریغ نمیکند؛ تصمیمی که او را ناچار میکند بفهمد حاضر است برای چیزی که هرگز واقعاً مال او نبوده، چه چیزی را از دست بدهد.
دربارهٔ بازیگران
جانی پمبرتون نقش داگ نلسون را در برابر ایوری پوتمری در نقش پری دریایی دستینی بازی میکند و بازیگران مکمل شامل کوین نیلون، کرک فاکس، تام آرنولد، رابرت پاتریک در نقش فروشندهی موادی که به راز داگ علاقهمند میشود، کوین دان و دوین مکداول در نقش دختر خردسال داگ هستند. تایلر کورناک، نویسنده و کارگردان، جمع بازیگران را کوچک نگه داشته، طوری که رابطهی محوری بیشتر بار ۱۰۶ دقیقهی فیلم را بر دوش میکشد تا اینکه تمرکز میان بازیگران زیاد پخش شود.
زمینه و اهمیت
داستانهای پری دریایی معمولاً یکی از دو مسیر را میروند: یک فانتزی گسترده یا یک اثر شخصیتمحور کوچکتر و عجیبتر. این فیلم کاملاً در دستهی دوم قرار میگیرد و بیشتر به ناهمخوانی میان دو شخصیت اصلی علاقهمند است تا ساختن یک اسطورهی دریایی گسترده. فیلم نخستین بار در سال ۲۰۲۵ در جشنواره ساوت بای ساوتوست نمایش داده شد و در سال ۲۰۲۶ اکران محدود سینمایی داشت؛ بدون کشدار کردن عناصر فانتزی پیش میرود و تمرکز را روی رابطه نگه میدارد نه جهانسازی.
تماشای «Mermaid» در Ktime
تماشای Mermaid روی کیتایم رایگان است و فقط با ورود به حساب کاربری امکانپذیر میشود، بدون نیاز به خرید. این فیلم با دوبلهی فارسی و زیرنویس فارسی موجود است، بخشی از کاتالوگی که برای مخاطبان فارسیزبان ساخته شده تا بتوانند بهجای تکیه بر صدای اصلی، به زبان خودشان تماشا کنند.