کمتر نامی در سینمای جنگ ایران به اندازهٔ ابراهیم حاتمیکیا شناخته شده است و «هویت»، درامی محصول ۱۹۸۷ میلادی، از همینجا دغدغههایی را نشان میدهد که بعدها کارنامهٔ او را ساختند: تصادفی جادهای در سفری به شمال، وجدان مردی جوان را علیه او برمیانگیزد و نام فیلم میپرسد او بهراستی کیست.
داستان هویت دربارهٔ چیست؟
ناصر پویان همراه چند دوست از تهران راهی سفری به شمال میشود. سفر اما به تلخی میکشد: کودکی موتورسوار با او تصادف میکند و عذاب وجدانِ این حادثه چنان بر ناصر سنگینی میکند که سفر را نیمهکاره رها میکند و تنها به سمت تهران برمیگردد. راه بازگشت اما آزمونهای خود را دارد. آنچه با حسابوکتابی خصوصی با احساس گناه آغاز شده بود، عمیقتر میشود و سفر بازگشت ناصر را با همان پرسشی روبهرو میکند که نام فیلم از آن خبر میدهد: وقتی نشانههای آشنای یک زندگی کنار میروند، از آنچه او هست چه میماند؟
دربارهٔ بازیگران
بازیگران فیلم گروه کوچکی هستند به سرپرستی جلیل فرجاد؛ رضا اسدی و علی غلامی دیگر نقشهای اصلی را بر عهده دارند — فیلمی که نیروی خود را نه از ستارهها، که از موقعیت و فشار اخلاقی بر شخصیتها میگیرد.
زمینه و اهمیت
«هویت» درامی از گونهٔ جنگی و متعلق به اواخر دههٔ هشتاد میلادی است؛ سالهایی که جنگ ایران و عراق تقریباً همهچیز زندگی و سینمای ایران را شکل میداد و قصهٔ وجدان معذب یک آدم معمولی در این فیلم آشکارا از دل همان دوران میآید. نام حاتمیکیا بعدها از سینمای جنگ ایران جداییناپذیر شد و همین فیلم دغدغههایی را در خود دارد که او دههها به آنها برگشت: وجدان، ایثار، و فاصلهٔ میان آنچه آدمی هست و آنچه دیگران از او میسازند. فیلم ۹۲ دقیقه است و بازخوردی دوپهلو گرفته و امروز بیش از هر چیز بهعنوان فصلی از یک کارنامهٔ مهم تماشا میشود.
تماشای «هویت» در Ktime
«هویت» را میتوانید در کیتایم تماشا کنید؛ سرویس پخش فارسیزبان که برای ایرانیان خارج از کشور ساخته شده است. مرور این صفحه برای همه آزاد است و پخش فیلم تنها ورود با حساب کیتایم را میخواهد. برای تماشاگرانی که میخواهند کارنامهٔ حاتمیکیا را از ابتدا دنبال کنند، کاتالوگ فارسی سرویس این مسیر را ساده کرده است.