افشین هاشمی طنزی موقر و هوشمند دارد و در «گذر موقت» خودش پشت دوربین نشسته است: نویسندگی، کارگردانی و حتی آهنگسازی این فیلم جادهایِ ۸۶ دقیقهای همگی کار خود اوست.
داستان گذر موقت دربارهٔ چیست؟
فیلم به عنوانش وفادار است: قصه دربارهٔ گذر است، نه رسیدن. شخصیتها در حرکتاند؛ در سفری کنار هم میافتند که در آن برنامهها مدام به هم میریزد و هر توقف گرفتاری تازهای میآورد. هاشمی سفر را اول از همه دستمایهٔ کمدی میکند و میگذارد مسافرانِ ناجور آنقدر به هم ساییده شوند تا جرقههای موقعیتهای مضحک بپرد؛ اما زیر این سطح، خطی آرامتر و دراماتیک هم میدود: آدمهایی که میان دو مکاناند، اغلب میان دو نسخه از خودشان هم گیر کردهاند. توازن ماجرا، خنده و اندوه از صحنهای به صحنهٔ دیگر جابهجا میشود و همین به این فیلم کوتاهقامت جذابیتی رها و پیشبینیناپذیر میدهد.
دربارهٔ بازیگران
ترکیب بازیگران مسعود کرامتی و اسماعیل محرابی را کنار هم میگذارد — دو بازیگری که با آرامشی جاافتاده در نقشهایشان مینشینند — و در کنارشان شقایق فراهانی با انرژی تیزتری بازی را جلو میبرد. این تضاد اتفاقی نیست: بخش بزرگی از کمدی فیلم از تماشای بازیگرانی میآید که با ریتمهای کاملاً متفاوت باید فضای تنگ و جادههای طولانی را با هم قسمت کنند.
زمینه و اهمیت
هاشمی در سینمای ایران جایگاه کمنظیری دارد؛ هنرمندی چندوجهی که در همین فیلم فیلمنامهنویسی، کارگردانی و آهنگسازی را با هم پیش برده است. «گذر موقت» که مهدی رحمانی آن را در میانهٔ دههٔ ۱۳۹۰ تهیه کرد و در این فهرست با سال ۲۰۱۸ ثبت شده است، از روشنترین نمونههای همین روحیهٔ همهکاره است: فیلمی کوچک که اثر انگشت یک هنرمند تقریباً در همهٔ بخشهایش دیده میشود. کمدیدرامهایی در این مقیاس بهندرت بیرون از بازار داخلی دیده میشوند؛ برای تماشاگر ایرانیِ خارج از کشور که چیزی سبکتر از درامهای اجتماعیِ جشنوارهای میخواهد، این فیلم کشف دلپذیری است.
تماشای «گذر موقت» در K-Time
«گذر موقت» در کیتایم آماده تماشاست؛ با یک حساب کاربری رایگان وارد شوید و پخش را بزنید — خواندن این صفحه هم برای همه آزاد است. کیتایم برای فارسیزبانان دور از وطن ساخته شده و تجربهای تماماً فارسی روی تلویزیون، مرورگر و موبایل ارائه میدهد.