پسری دانش‌آموز به عمل قلب احتیاج دارد و خانواده‌اش از پسِ هزینه برنمی‌آید؛ پس همکلاسی‌هایش گروه موسیقی راه می‌اندازند. تمام موتور «دارا و ندار»، درام سال ۱۹۹۹ فریدون حسین‌پور، همین است: فیلمی جمع‌وجور و ۷۴ دقیقه‌ای که اکبر عبدی و احمد آقالو را کنار جمعی از بچه‌های سمج و باصفا می‌نشاند.

داستان دارا و ندار دربارهٔ چیست؟

حرف پزشکان روشن است: قلب سعید عمل می‌خواهد، آن هم زود. خانواده‌اش توان پرداخت ندارد، اما همکلاسی‌ها قبول نمی‌کنند که قصه همین‌جا تمام شود. آن‌ها گروهی به نام «سهراب» تشکیل می‌دهند و با همراهی خسرو، سرایدار مدرسه که دایی یکی از بچه‌هاست، نقشه‌ای بامزه و جدی می‌ریزند: ارکستری راه بیندازند و آن‌قدر در جشن‌ها و عروسی‌ها بنوازند تا خرج جراحی جور شود. کار بهتر از تصورشان پیش می‌رود؛ تا روزی که همهٔ اندوخته ناگهان دزدیده می‌شود. آنچه بچه‌ها بعد از این ضربه می‌کنند — با نقشه‌ای که دوستشان حمید می‌کشد — پردهٔ آخر فیلم را می‌سازد.

دربارهٔ بازیگران

اکبر عبدی، از محبوب‌ترین کمدین‌های تاریخ سینمای ایران، در رأس بازیگران بزرگسال است و زنده‌یاد احمد آقالو، چهرهٔ معتبر تئاتر و سینمای دهه‌های شصت و هفتاد، در کنار محمود بصیری و سروش خلیلی حضور دارد. مثل بیشتر فیلم‌های کودک آن سال‌ها، بار اصلی قصه بر دوش بازیگران خردسال است و بزرگ‌ترها گرد تلاش آن‌ها می‌چرخند.

زمینه و اهمیت

سینمای ایران در دههٔ هفتاد خورشیدی رگهٔ پرباری از فیلم‌های کودک‌محور داشت و «دارا و ندار» درست در همان سنت می‌ایستد: بچه‌هایی که با ابتکار، همبستگی و موسیقی سراغ مشکلی بزرگسالانه می‌روند. عنوان فیلم از تعبیر آشنای دارا و ندار می‌آید و نشان از دغدغهٔ اجتماعی آن دارد؛ هزینهٔ درمان بر دوش خانواده‌ای بی‌بضاعت می‌افتد و این نه یک نهاد، که اهل محل و مدرسه‌اند که پا پیش می‌گذارند. حسین‌پور لحن را گرم نگه می‌دارد نه تلخ، و فیلم را برای تماشای خانوادگی ساخته است؛ با خنده‌ای که راه را برای بغض باز می‌کند.

تماشای «دارا و ندار» در Ktime

«دارا و ندار» به زبان فارسی روی کی‌تایم قابل پخش است. این صفحه برای همه باز است و برای تماشا تنها ورود با حساب کی‌تایم لازم است. کی‌تایم برای ایرانیان خارج از کشور ساخته شده؛ با رابط فارسی و آرشیوی پروپیمان از فیلم‌های خانوادگی همین دوره.