پیش از آنکه نوری بیلگه جیلان به یکی از شناختهشدهترین چهرههای سینمای ترکیه تبدیل شود، بیست دقیقه از دوربینش را صرف پیگیری یک پیرمرد، یک پیرزن و یک پسربچه در دل طبیعت کرد؛ بدون هیچ دیالوگی و بدون نشانههای آشنای روایت.
داستان Cocoon دربارهٔ چیست؟
کوکون (با نام اصلی «کوزا») تقریباً بدون کلام روایت میشود. سه شخصیت در یک منظرهٔ روستایی حرکت میکنند: پیرمردی خسته، پیرزنی با ریتم خودش، و پسری که بیشتر نظارهگر است تا کنشگر. جیلان سرگردانیهای تنهای آنها را در قالب ریتمی سست و غیرروایی کنار هم میچیند: مزارع، درختان، آب و چهرههایی که بیواسطه رو به دوربین میگردند. خلاصهکردن داستان این فیلم چندان معنایی ندارد، چون داستان هرگز هدف اصلی نبوده. این فیلم کوتاه بیشتر شبیه یک مطالعهٔ بصری دربارهٔ صبر است تا یک روایت متعارف، و برای تماشاگری که حاضر باشد با سکوت و مشاهده همراه شود، پاداشدهنده است.
دربارهٔ بازیگران
در منابع موجود نامی از بازیگران رسمی این فیلم کوتاه ثبت نشده؛ سه چهرهٔ بینام آن بیشتر حکم حضورهایی تکرارشونده دارند تا شخصیتهایی با نام و دیالوگ. آنچه این بیست دقیقه را پیش میبرد، نگاه خود جیلان پشت دوربین است؛ همان قاببندیهای آرام و فضاهای روستایی که بعدها، در مقیاسی بزرگتر، در آثار بلندش بازمیگردند.
زمینه و اهمیت
کوکون در سال ۱۹۹۴ و در آغاز مسیر حرفهای جیلان ساخته شد و از نظر فرم مستند به شمار میرود، هرچند بیشتر به انتزاع شاعرانه گرایش دارد تا گزارشگری مستقیم. سینمای ترکیه در آن دوره چنین آثار کوتاه و تجربی چندانی تولید نکرده بود، و همین موضوع این فیلم را نقطهٔ ورود مناسبی میسازد برای کسانی که کنجکاوند حسوحال یک فیلمساز مهم پیش از ورود گفتوگو و روایت بلند به کارش چگونه بوده است.
تماشای «Cocoon» در Ktime
تماشای کوکون روی کیتایم تنها با ورود به حساب کاربری رایگان امکانپذیر است؛ خواندن این صفحه و مرور فهرست آثار نیازی به خرید جداگانه ندارد و ورود به بخش تماشا با یک ثبتنام ساده انجام میشود که برای مخاطب فارسیزبان طراحی شده. رابط کاربری فارسیمحور پلتفرم باعث میشود مرور آثار جریان اصلی در کنار یک فیلم کوتاه بیستدقیقهای مثل این، ساده و بیدردسر باشد.