یک بخش قفل‌شده، مادری گمشده و یک مجلس رقص پرزرق‌وبرق؛ این‌ها عناصر اصلی «Captives» هستند، درام تاریخی سال ۲۰۲۴ که در بیمارستان سالپتریر پاریس در سال ۱۸۹۴ می‌گذرد.

داستان Captives دربارهٔ چیست؟

اوژنی بیمار نیست، اما به پزشکان می‌گوید صداهایی می‌شنود تا او را در سالپتریر، تیمارستان معروف زنان در حاشیه‌ی پاریس، بستری کنند. او باور دارد جایی پشت این درهای قفل‌شده، مادری است که سال‌ها پیش از دست داده. اما آنچه پیدا می‌کند دنیایی عجیب و خودبسنده است: پرستارانی که با هم معامله می‌کنند، بیمارانی که برای بقا نقش دیوانگی بازی می‌کنند، و پزشکانی که در حال آماده‌سازی برای مجلس رقص سالانه‌ی بدنام بیمارستان‌اند، جایی که زنان را می‌آرایند و برای نمایش به جامعه‌ی پاریس می‌برند. هرچه اوژنی عمیق‌تر در نظام بخش‌ها پیش می‌رود، مرز میان تماشاگر بودن و تماشا شدن، میان عقل و اجرای عقل، بیشتر می‌لرزد. فیلم تنش خود را کمتر از طریق پیچش‌های داستانی و بیشتر از طریق فضاسازی می‌سازد: راهروهای کم‌نور با چراغ گاز، خش‌خش پارچه، و این تهدید همیشگی که زنی که سؤال زیاد بپرسد، شاید دیگر اجازه‌ی خروج نداشته باشد.

بازیگران و عوامل

این ساخته بیشتر بر بازی‌های گروهی زنان تکیه دارد تا یک ستاره‌ی شاخص، و بیماران و کارکنان بیمارستان دنیای فرعی پرجزئیاتی دور جست‌وجوی اوژنی می‌سازند.

زمینه و اهمیت

تاریخ واقعی سالپتریر به‌عنوان تیمارستانی برای زنان در پاریس، از جمله نمایش‌های عمومی بدنامش از بیماران، به فضای فیلم پشتوانه‌ای تاریخی و مستند می‌دهد، هرچند راز اصلی داستان ساختگی است. مجلس رقص سالانه‌ای که در فیلم نشان داده می‌شود، بازتابی از رویدادهای واقعی است که زمانی در همین بیمارستان برگزار می‌شد و بیماران را می‌آراستند تا در برابر طبقه‌ی مرفه پاریس به نمایش گذاشته شوند، رویه‌ای که مورخان بعدها آن را نمونه‌ای از تبدیل بیماری روانی به یک تماشاگه در اواخر قرن نوزدهم دانسته‌اند.

کجا و چطور تماشا کنیم

«Captives» با زیرنویس فارسی روی K-Time در دسترس است و پس از ورود با یک حساب رایگان قابل تماشاست. رابط کاربری K-Time به‌طور کامل فارسی است و برای بیننده‌های فارسی‌زبانی ساخته شده که می‌خواهند درام‌های دوره‌ای مثل این را بدون جست‌وجو در منابع پراکنده تماشا کنند.