آب جاده‌ها را بلعیده، اما موسیقی همچنان در حرکت است. «بندر بند» ساخته‌ی منیژه حکمت، فیلم جاده‌ای را وارونه می‌کند: به جای بزرگراه‌های باز، جنوبی غرق‌شده در سیل پیش روی ماست و به جای مسافری تنها، گروهی جوان که سازهایشان را به دوش می‌کشند و می‌خواهند پیش از پایان روز خود را به مسابقه‌ای موسیقایی در تهران برسانند.

داستان بندر بند دربارهٔ چیست؟

جایی در جنوب سیل‌زده‌ی ایران، سه نوازنده‌ی جوان و همراهانشان ون خود را بار می‌زنند و راهی پایتخت می‌شوند. سفری که باید ساده باشد، به ماجرایی از مسیرهای فرعی، گذرگاه‌های آب‌گرفته و دیدارهای کنار جاده بدل می‌شود؛ آبِ بالاآمده نقشه را سریع‌تر از آنکه بتوان دنبالش کرد، از نو می‌کشد. حکمت ضرباهنگ این فیلم هفتادوپنج‌دقیقه‌ای را با ترانه‌هایی که گروه در طول راه می‌نوازد کوک کرده است: تمرین‌های داخل ون و اجراهای سرِ راهی، ایستگاه‌های سفر را مشخص می‌کنند. مقصد، مسابقه‌ای در تهران است، اما موضوع واقعی فیلم خودِ راه است — آنچه مسافران از پشت شیشه می‌بینند، کسانی که لب آب به آن‌ها برمی‌خورند، و اینکه یک رویای مشترک تا کجا می‌تواند آدم‌ها را از دل سرزمینی بحران‌زده عبور دهد.

دربارهٔ بازیگران

پگاه آهنگرانی، از شناخته‌شده‌ترین بازیگران نسل خود در سینمای ایران، در کنار امیرحسین طاهری، رضا کولغانی و مهدیه موسوی نقش‌آفرینی می‌کند. منیژه حکمت، کارگردان باسابقه‌ای که کارنامه‌اش همیشه به آدم‌های حاشیه‌رانده‌شده گره خورده، از این گروهِ عمدتاً جوان بازی‌هایی طبیعی و بی‌تکلف گرفته است؛ چنان‌که مرز میان بازی کردن و صرفاً در جاده بودن کم‌رنگ می‌شود.

زمینه و اهمیت

«بندر بند» که محصول مشترک آلمان و ایران است، مستقیماً از دل سیل‌های ویرانگری بیرون آمد که بخش‌های بزرگی از جنوب ایران را زیر آب برد؛ حکمت به جای بازسازی صحنه در استودیو، میان آبِ واقعی فیلم گرفت. همین تصمیم به فیلم رگه‌ای مستند بخشیده است: روستاهای غرق‌شده، دام‌های گرفتار و گذرگاه‌های دست‌ساز، جلوه‌ی ویژه نیستند؛ سندِ یک وضعیت اضطراری واقعی‌اند. در سینمای ایران، این فیلم به سنتی کم‌صداتر هم می‌پیوندد — قصه‌ی نوازندگان جوانی که در کشوری که اجرای موسیقی در آن هرگز ساده نیست، دنبال یک صحنه می‌گردند — و عنوانش با واژه‌ی «بندر» بازی می‌کند تا نام گروه را به همان جنوبِ خیس و آشنایشان گره بزند.

تماشای «بندر بند» در K-Time

«بندر بند» در کی‌تایم قابل تماشاست؛ سکوی فارسی‌محوری که برای ایرانیان خارج از کشور ساخته شده است. این صفحه را همه می‌توانند بخوانند و برای پخش فیلم تنها ورود به حساب کاربری کی‌تایم کافی است. زمان جمع‌وجور هفتادوپنج‌دقیقه‌ای، آن را برای شبی که دلتان سینمای ایرانِ اهل سفر می‌خواهد مناسب می‌کند و رابط فارسی سکو، جست‌وجو را برای خانواده‌های فارسی‌زبان راحت نگه می‌دارد.