در گوشهوکنار آتن، آدمها دارند فراموش میکنند که کیستند. کریستوس نیکو در اولین فیلم بلندش، «سیبها»، با اپیدمی فراموشی در یک شهر نه مثل یک تریلر، که مثل یک پرسش آرام و بیلبخند برخورد میکند: اگر همهٔ خاطراتت را از دست بدهی، چه کسی میشوی؟
داستان Apples دربارهٔ چیست؟
آریس مردی است در اواخر دههٔ سی زندگی که تنها زندگی میکند و یک روز از اتوبوس پیاده میشود بیآنکه بداند کجا میرفته یا اصلاً کیست. او تنها نیست. موجی ناشناخته از فراموشی ناگهانی در شهر پخش شده و بیمارستانها برای بیمارانی که کسی سراغشان را نمیگیرد برنامهای ترتیب دادهاند. آریس در طرحی آزمایشی برای بازیابی ثبتنام میشود و یک ضبطصوت کاست همراه با دستورهایی ضبطشده دریافت میکند: دوچرخه سواری کن، به یک مهمانی بالماسکه برو، به سینما برو، و از هر کار عکسی بگیر تا مدرک بماند. قرار است هویتی تازه از صفر ساخته شود، تکلیف به تکلیف. در همین مسیر با زنی آشنا میشود که او هم در همان برنامه است، و همراهی محتاطانهٔ آن دو این احتمال را پیش میکشد که شاید یک لوح سفید همانقدر که از دستدادن است، هدیه هم باشد. «سیبها» لحنش را خشک و بهآرامی طنزآمیز نگه میدارد، از توضیحهای ساده پرهیز میکند و تماشاگر را با این سؤال تنها میگذارد که آریس با به یاد نیاوردن، از چه چیزی فرار میکند.
دربارهٔ بازیگران
آریس سرْوِتالیس تقریباً هر صحنه را با سکونی بازی میکند که کوچکترین واکنش را معنادار میسازد و سوفیا گئورگوواسیلی نقش بیمار همراهی را دارد که آمدنش ریتم فیلم را عوض میکند. آنا کالایتزیدو، آرگیریس باکیرتزیس، کوستاس لاسکوس، کوستاس زیکومینوس و الکساندرا آیدینی هم گروه بازیگران مکمل را کامل میکنند؛ بیشترشان در نقش پزشکها، غریبهها و رهگذران شهری که به شکلی عجیب با فراموشی مؤدبانه کنار آمده است.
زمینه و اهمیت
«سیبها» محصول مشترک یونان و لهستان است که سال ۲۰۲۰ منتشر شد و با زمانی حدود نود و یک دقیقه، نخستین تجربهٔ کارگردانی کریستوس نیکو به شمار میرود؛ کسی که پیش از آن بهعنوان دستیار در تولیدات یونانی کار کرده بود. فیلم به جریانی از سینمای معاصر یونان تعلق دارد که با اجرای بیاحساس، موقعیتهای ابزورد که کاملاً جدی بازی میشوند و دقتی فرمی شناخته میشود که تماشاگر را همزمان به خنده و ناآرامی وامیدارد. فیلم عمداً کمفناوری است: نوار کاست و دوربین چاپ فوری جای گوشی هوشمند را گرفتهاند و نبود دستگاههای دیجیتال، شخصیتها و تماشاگران را بدون هیچ میانبری به گذشته رها میکند. سیب، که نام فیلم از آن آمده، مثل یک نقشمایهٔ تکرارشونده در داستان جاری است؛ هم رژیم غذایی فراموشکارها و هم شوخی کوچکی دربارهٔ اینکه حافظه اصلاً به چه دردی میخورد. فیلم میان تماشاگرانی که درام آهسته، کنایهآمیز و انسانی را دوست دارند مخاطب قدرشناسی پیدا کرد و بهعنوان یکی از متمایزترین فیلمهای اول سال خودش فراوان دربارهاش نوشته شد.
تماشای «Apples» در Ktime
کیتایم «سیبها» را با دوبلهٔ فارسی و زیرنویس فارسی ارائه میدهد؛ میتوانید صدای اصلی یونانی را با متن فارسی بشنوید یا به نسخهٔ دوبله بروید. برای تماشا ورود با حساب رایگان کیتایم لازم است؛ رابط فارسی و همین صفحه برای همه باز است.