ونوس با دوربینش نان می‌خورد و بعضی از عکس‌هایش از چیزهایی است که قرار نبوده دیده شوند. وقتی بی‌خبر ناپدید می‌شود، درام مهرشاد کارخانی محصول ۲۰۱۹، دنبال کسانی می‌رود که در تهرانی که رازهایش را آسان پس نمی‌دهد، پی او می‌گردند.

داستان دو لکه ابر دربارهٔ چیست؟

دو زن از دو حاشیهٔ متفاوت شهر، ستون‌های قصه‌اند. ونوس، عکاسی حرفه‌ای که کارش گاهی پایش را به محدوده‌های ممنوع باز می‌کند، دو هفته است گم شده و برادرش تقریباً همهٔ محله‌های تهران را برای یافتن ردی از او زیر پا گذاشته است. از آن سو مروا محکومیتش را کشیده و از زندان زنان بیرون می‌آید، اما بیرونِ دیوارها چیزی در انتظارش نیست؛ نه خانه‌ای برای برگشتن و نه راهی هموار به زندگی عادی. هرچه جست‌وجوی ونوس گسترده‌تر می‌شود و مروا برای سرپا ماندن تقلا می‌کند، این دو رشته به هم نزدیک‌تر می‌شوند و تصویری از شهری می‌سازند که در آن آدم می‌تواند جلوی چشم همه ناپدید شود و آزادیِ روی کاغذ همیشه به معنای آزادی واقعی نیست.

دربارهٔ بازیگران

بار اصلی بازی‌ها بر دوش سه بازیگر زن است: آرزو مفتاحی، آشا محرابی و نیوشا مدبر. فیلم تقریباً به‌تمامی بر شانهٔ همین سه نفر می‌ایستد، چون تقریباً هر صحنه را زنی به‌تنهایی یا رو در روی زن دیگری پیش می‌برد؛ ساختاری که از هر سه بازی‌هایی مداوم و دقیق می‌طلبد.

زمینه و اهمیت

قصه‌های زن‌محور دربارهٔ زندان، گم‌شدن و کار بی‌ثبات، از رگه‌های اصلی درام ایرانی در سال‌های پایانی دههٔ نود بود و دو لکه ابر دقیقاً در همین جریان می‌ایستد. فیلم خیابان‌های واقعی تهران را به دکورهای براق ترجیح می‌دهد و اینجا خود شهر — پایانه‌ها، کوچه‌ها و اتاق‌های اجاره‌ای — بخش بزرگی از روایت را به دوش می‌کشد. عنوان فیلم اشاره‌ای است به دو قهرمانش: دو سایهٔ جدا از هم که بر فراز یک شهر می‌گذرند؛ جلوی چشم همه و در عین حال دیده‌نشده. برای فارسی‌زبانان خارج از کشور، این فیلم تصویری بی‌زرق‌وبرق اما ملموس از تهرانِ آن سال‌هاست.

تماشای «دو لکه ابر» در K-Time

دو لکه ابر در کی‌تایم قابل تماشاست؛ این صفحه را آزادانه بخوانید و برای پخش فقط با یک حساب رایگان وارد شوید. کی‌تایم برای ایرانیان دور از وطن ساخته شده و از جست‌وجو تا زیرنویس و پخش روی تلویزیون یا موبایل، همه‌چیز از پایه به فارسی می‌گذرد.