ارول موریس جان لو کاره را پای یک گفت‌وگوی طولانی می‌نشاند و به نویسنده‌ای که دهه‌ها راز نگه داشته بود اجازه می‌دهد بالاخره از خودش بگوید.

داستان The Pigeon Tunnel دربارهٔ چیست؟

این مستند تقریباً به‌طور کامل از همان یک مصاحبه‌ی طولانی ساخته شده و در طول تقریباً شش دهه از زندگی‌ای حرکت می‌کند که با کار واقعی در سازمان اطلاعاتی آغاز شد و سپس به ماده‌ی خام برخی از ماندگارترین داستان‌های جاسوسی قرن بیستم بدل شد. موریس این نشست را با تصاویر آرشیوی و بازسازی‌های صحنه‌آرایی‌شده در هم می‌آمیزد، تکنیکی که در سراسر کارنامه‌اش به کار برده تا به یک گفت‌وگوی رو در رو، بافتی از خاطره ببخشد نه صرفاً شهادت. لو کاره از دوران رشد خود، از سال‌های حضورش در اطلاعات بریتانیا، و از انضباط عجیبِ تبدیل غریزه‌ی محرمانه به رمان‌هایی می‌گوید که عموم مردم آن‌ها را چون سرگرمی می‌خواندند. فیلم بیشتر از آنکه دنبال حادثه باشد، حول یک پرسش می‌چرخد: صرف یک عمر برای غیرقابل‌خواندن بودن حرفه‌ای چه بهایی دارد، و در نهایت چه چیزی آدم را به خواستن فهمیده‌شدن می‌رساند.

دربارهٔ بازیگران

محور فیلم به‌طور کامل کلمات خود جان لو کاره است، و بازیگران همراه برای صحنه‌های بازسازی‌شده و بخش‌های مکمل اعتبار گرفته‌اند: جیک داو، شارلوت هامبلین، گری کوپر، سایمون هریسون، داگلاس رنکین، دومینیک درویچ و مایک نوبل در بخش‌های صحنه‌آرایی‌شده‌ای که موریس در لابه‌لای مصاحبه می‌گنجاند حضور دارند.

زمینه و اهمیت

ارول موریس شهرت خود را دقیقاً با همین نوع موضوع ساخته است؛ یک چهره‌ی واحد که فرصت می‌یابد به‌تفصیل خود را توضیح دهد، در حالی که صدای کنجکاو خود کارگردان از پشت دوربین جهت پرسش‌ها را شکل می‌دهد. در اینجا این روش با موضوعی روبه‌رو می‌شود که به‌طور غیرمعمولی برایش ساخته شده است؛ لو کاره یک عمر شخصیت‌هایی نوشت که چیزی را پنهان می‌کنند، طفره می‌روند و کلمات‌شان را با دقتی افسرگونه انتخاب می‌کنند، و این مستند به همان اندازه که به پاسخ‌ها علاقه دارد، به تماشای انجام همین کار به‌صورت زنده نیز علاقه‌مند است. این اثر یکی از آخرین اظهارنظرهای عمومی مفصل او پیش از درگذشتش به شمار می‌رود، و همین نکته حتی به لطیفه‌های سبک‌تر فیلم نیز وزنی می‌بخشد که خود فیلم هرگز نیازی به تأکید بر آن ندارد.

تماشای «The Pigeon Tunnel» در Ktime

پیگیون تانل با ورود به حساب کاربری رایگان روی کی‌تایم قابل تماشاست، بخشی از فهرستی که با رابط کاربری فارسی‌زبان ساخته شده تا بینندگان فارسی‌زبان بتوانند عناوین مستند و ادبی مانند این را بدون جابه‌جایی میان پلتفرم‌ها پیدا کنند.