بدون راوی، بدون دیالوگ و بدون هیچ چهرهٔ انسانی روی پرده؛ «جنگل‌های باستانی» به یک جنگل کهن اجازه می‌دهد در طول هشتاد و پنج دقیقه خودش سخن بگوید.

داستان The Ancient Woods دربارهٔ چیست؟

دوربین در سراسر یک جنگل کهن حرکت می‌کند، از سطح زمین تا میان شاخه‌ها و مسیرهای آبی، و هر موجودی را که پیدا می‌کند دنبال می‌کند: حشره‌ای که تازه از زیر برف آب‌شده بیرون می‌آید، پرندگانی در میانهٔ نمایش جفت‌گیری، یا جانورانی ناشناس که رفتارشان هیچ‌گاه توضیح داده نمی‌شود. هیچ صدای راوی نیست تا بگوید بیننده دقیقاً به چه چیزی نگاه می‌کند، و به همین دلیل یک آیین جفت‌گیری و آغاز یک نزاع می‌توانند تقریباً یکسان به نظر برسند؛ فیلم ترجیح می‌دهد این ابهام را همان‌طور که هست باقی بگذارد. طراحی صدا تقریباً کل تجربه را حمل می‌کند — باد، آب، صدای حشرات، آواها — و حسی از مکانی می‌سازد که با زمانِ خودش پیش می‌رود، بی‌اعتنا به دوربینی که آن را ثبت می‌کند.

دربارهٔ بازیگران

در «جنگل‌های باستانی» هیچ بازیگر انسانی حضور ندارد؛ موضوع فیلم ساکنان خود جنگل هستند که از نزدیک، هم در روز و هم در تاریکی شب، فیلم‌برداری شده‌اند. نبود هرگونه بازیگر روی پرده خودش بخشی از طراحی فیلم است: چیزی اینجا برای تماشاگر صحنه‌سازی یا روایت نشده و موجودات طوری رفتار می‌کنند که انگار اصلاً دوربینی در کار نیست.

زمینه و اهمیت

«جنگل‌های باستانی» را میندائوگاس سورویلا کارگردانی کرده و این اثر محصول مشترک استونی، آلمان و لیتوانی است. این فیلم به‌جای دنبال کردن یک خط داستانی مشخص، خودِ جنگل را موضوع اصلی خود قرار می‌دهد؛ آن‌قدر صبور است که می‌تواند تا وقتی حشره‌ای آخرین لایه‌های برف زمستانی را از تن بتکاند کنارش بماند، یا برای دیدن یک رویداد شبانه، یک شب کامل را انتظار بکشد.

تماشای «The Ancient Woods» در Ktime

«جنگل‌های باستانی» را می‌توان با یک حساب رایگان و ورود به کی‌تایم تماشا کرد، و خود صفحهٔ فیلم پیش از ورود هم برای مرور در دسترس است. رابط فارسیِ کی‌تایم مرور کاتالوگ را برای مخاطبان فارسی‌زبان در هر جای دنیا ساده می‌کند، حتی برای مستندی مثل این که اصلاً دیالوگی برای ترجمه ندارد.