کارگردان: بهرام بیضایی
بازیگران: سوسن تسلیمی، سیامک آتلاسی، داریوش فرهنگ، سیمین انصاری، قدرت لطیفی
شاید وقتی دیگر یک فیلم درام-هیجانی ایرانی ساختهی بهرام بیضایی در سال ۱۳۶۷ است. سوسن تسلیمی در این فیلم سه نقش کاملاً متفاوت را در یک اثر واحد ایفا میکند و داستان دو خواهر دوقلو و مادری را روایت میکند که تصمیمی سرنوشتساز آیندهی هر سهشان را دگرگون کرده است.
داستان شاید وقتی دیگر دربارهٔ چیست؟
یک بازیگر مشهور تئاتر به شهری میرود تا سرنخی از گذشتهی مبهم خودش پیدا کند. هرچه بیشتر میکاود، مرز میان آنچه هست و آنچه میتوانست باشد کمرنگتر میشود. زنی دیگر — که تصویر آینهای اوست — در شرایطی کاملاً متفاوت بزرگ شده؛ مستقل، هنرمند، و با اعتماد به نفس. در مقابل، زنی که در جستجوی ریشههایش است زخمی پنهان و ناگفته را با خود حمل میکند. در مرکز این دو زندگی، مادری ایستاده که سالها پیش برای فرار از فقر، یکی از فرزندانش را واگذار کرد و سپس تاوان این انتخاب را با سردی نسبت به دختری پرداخت که پیشش ماند. بیضایی این سه شخصیت را در کنار هم قرار میدهد و تنش فیلم را نه از طریق وقایع، بلکه از درون بازی و سکوت میسازد.
نقد K-Time
بیضایی بهجای یک هیجانانگیز معمولی، فیلمی ساخته که به آرامی و از درون باز میشود. صبری که این فیلم از بیننده میطلبد، در ازایش دقتی احساسی نادر در سینمای ایران به دست میدهد. تسلیمی در این فیلم تواناییهایی از خود نشان میدهد که کمتر بازیگری در هر سینمایی به آن دسترسی دارد.
بازیگران و عوامل
سوسن تسلیمی در این فیلم یکی از دشوارترین نقشآفرینیهای تاریخ سینمای ایران را ارائه میدهد و سه زن با ساختارهای احساسی کاملاً جداگانه را در قالب یک اثر واحد تصویر میکند. سیامک آتلاسی و داریوش فرهنگ نقشهای مکمل اصلی را بر عهده دارند و سیمین انصاری، قدرت لطیفی، جمشید لایق، حسین محجوب و علیرضا مجلل در کنارشان گروهی منسجم را زیر نظر بیضایی شکل میدهند.
زمینه و اهمیت
بهرام بیضایی یکی از مهمترین صداهای سینمای هنری ایران است؛ کارگردانی که در دورهای کار میکرد که ساختن فیلمی با محوریت درونمایههای زنانه هم از نظر سیاسی پرچالش بود و هم از نظر فرم. شاید وقتی دیگر در سال ۱۳۶۷ ساخته شد، زمانی که سینمای ایران زیر فشارهای شدید محدودیت قرار داشت. با این حال بیضایی اثری خلق کرد که از نظر پیچیدگی روانشناختی در میان فیلمشناسان سینمای فارسی همچنان مورد بحث است. برای مخاطبان ایرانی در خارج از کشور، این فیلم لایهای دیگر هم دارد: مضمون هویتی که از همان لحظهی تولد شکسته میشود، از دست دادنی که نه از انتخاب بلکه از ترس سرچشمه میگیرد، و این پرسش که «اگر زندگیام در جای دیگری میگذشت، چه کسی میشدم» — همه اینها با تجربهی غربت طنیناندازند.
کجا و چطور تماشا کنیم
شاید وقتی دیگر روی K-Time با صدای اصلی فارسی در دسترس است. میتوانید روی مرورگر، تلویزیون، یا گوشیتان تماشا کنید — بدون نیاز به VPN، بدون محدودیت جغرافیایی، و با امکان لغو اشتراک در هر زمان.