«شرم گفتن» با یک تکلیف ساده مدرسه آغاز میشود؛ معلم از بچهها میخواهد انشایی درباره شغل پدرشان بنویسند و دختری نوجوان میفهمد پدرش رحیم حاضر نیست جواب روشنی به او بدهد. درام حسین بابائیان، محصول سال ۲۰۱۴، همه تنش آرام خود را از همین پرسش بیپاسخ میگیرد.
داستان شرم گفتن دربارهٔ چیست؟
رحیم مردی معمولی است که دختری نوجوان را در ایران بزرگ میکند. وقتی معلم موضوع انشا را شغل پدر و مادر اعلام میکند، دختر با سادهترین سوال دنیا به خانه برمیگردد: بابا، تو واقعا چهکارهای؟ اما رحیم طفره میرود، حرف را عوض میکند و باز هم طفره میرود. فیلم کنار پدر و دختر میماند و نشان میدهد این پنهانکاری چطور کمکم فضای خانه را سنگین میکند. اینکه چرا مردی باید کارش را از فرزند خودش پنهان کند، موتور اصلی قصه است؛ قصهای درباره غرور، تنگدستی و بار سنگین حفظ آبرو جلوی خانواده.
دربارهٔ بازیگران
سمیرا آقایی و لیلا عزیزی به همراه امیر فلاحی همدانی بازیگران اصلی فیلم هستند. بازیها عمدا کوچک و خانگی نگه داشته شدهاند؛ بخش زیادی از فیلم روی چهرهها سر سفره شام، روی نگاه دختری که تردید پدرش را میخواند، و روی نقشهای فرعی مدرسه و محله پیش میرود.
زمینه و اهمیت
«شرم گفتن» به آن دسته از درامهای اجتماعی ایرانی تعلق دارد که موضوع خود را نه در حوادث بزرگ، بلکه در خجالتهای روزمره پیدا میکنند. فیلم در سال ۲۰۱۴ ساخته شده و روی زمینی حرکت میکند که سینمای ایران همیشه در آن قوی بوده است: فاصله میان چیزی که یک خانواده به دنیا نشان میدهد و چیزی که پشت در خانه زندگی میکند، و شیوهای که بچهها نگرانی بزرگترها درباره کار و طبقه و آبرو را جذب میکنند. تکلیف مدرسه هم در سینمای ایران سابقهای آشنا دارد؛ مشق یک بچه بارها به روزنهای برای تماشای زندگی بزرگسالان تبدیل شده است. بابائیان مقیاس کار را کوچک نگه میدارد تا خود سوال، و نه هیچ جلوه دیگری، فیلم را جلو ببرد.
تماشای «شرم گفتن» در K-Time
«شرم گفتن» با صدای اصلی فارسی در کیتایم پخش میشود. خواندن این صفحه رایگان و بدون ورود است، اما برای تماشا باید وارد حساب کیتایم شوید؛ بعد از ورود، فیلم روی تلویزیون، موبایل و وب در دسترس است. کیتایم برای فارسیزبانان خارج از ایران ساخته شده و رابط کاربری آن کاملا فارسی است.