توسکا چند روز پیش از سفرش به اروپا تصمیمی می‌گیرد: دوربین به دست بگیرد و برای آخرین بار تهران را از شمال تا جنوب ثبت کند. «شب بیرون»، ساخته کاوه سجادی در سال ۲۰۱۴، همین خداحافظی ساده را به یک شب‌گردی پرحادثه تبدیل می‌کند.

داستان شب بیرون دربارهٔ چیست؟

توسکا در آستانه مهاجرت است و می‌خواهد چیزی از شهرش با خود ببرد؛ نه عکس یادگاری، بلکه تصویری که خودش از تهران گرفته باشد. برادرش و چند دوست همراهش می‌شوند و گروه راه می‌افتد تا شهر را از محله‌های مرفه شمال تا پایین‌شهر جنوبی فیلم‌برداری کند. سفری که قرار بود گشت‌وگذاری سبک میان چند رفیق باشد، کم‌کم به گرفتاری‌هایی می‌خورد که هیچ‌کدام انتظارش را نداشتند، و عبور از شهر به محکی برای خود این دوستی‌ها بدل می‌شود. فیلم در ۹۱ دقیقه فشرده، نگاهش را روی مسافران و چهره متغیر تهرانی نگه می‌دارد که از جلوی لنزشان می‌گذرد.

دربارهٔ بازیگران

باران کوثری، از چهره‌های آشنای سینمای اجتماعی ایران، محور گروه بازیگران است و نگار عابدی و سهیلا گلستانی کنار او بازی می‌کنند. چون قصه به یک گروه و تقریبا یک شب محدود است، بار اصلی روی دوش بازی‌هاست؛ شوخی‌ها، اصطکاک‌ها و حرف‌های نگفته‌ای که وقتی کسی برای همیشه می‌رود، بالاخره بیرون می‌زند.

زمینه و اهمیت

مهاجرت در لایه زیرین بسیاری از فیلم‌های ایرانی دهه ۲۰۱۰ حضور دارد، اما «شب بیرون» از زاویه‌ای غیرمستقیم و مهربان سراغش می‌رود: نه کاغذبازی و نه بدرقه فرودگاه، بلکه میل به خوب نگاه کردن به شهری که آدم دارد تماس روزانه‌اش را با آن از دست می‌دهد. خود مسیر شمال به جنوب هم بی‌معنا نیست؛ جغرافیای تهران با نردبان اجتماعی‌اش گره خورده و دوربینی که این سراشیبی را طی می‌کند، چیزی بیش از نمای خیابان ضبط می‌کند. سجادی فیلم را سال ۲۰۱۴ ساخته و حال‌وهوای شبانه آن، اثر را میان درام‌های شهری کوچک‌مقیاس آن سال‌ها جا می‌دهد؛ فیلم‌هایی که از دل حرکت در پایتخت ساخته می‌شدند.

تماشای «شب بیرون» در K-Time

«شب بیرون» با زبان اصلی فارسی در کی‌تایم موجود است. مطالعه این صفحه برای همه آزاد است، ولی پخش فیلم به ورود با حساب کی‌تایم نیاز دارد؛ پس از ورود می‌توانید روی وب، موبایل یا تلویزیون تماشا کنید. تمام تجربه، از منو تا پخش، برای خانواده‌های فارسی‌زبان خارج از کشور به فارسی طراحی شده است.