هشت دقیقه تمام چیزی است که Opera لازم دارد. فیلم کوتاه Erick Oh از سال ۲۰۲۰، محصول مشترک کرهٔ جنوبی و آمریکا، قوس کامل تمدن بشری را در یک تصویر سر به فلک کشیده فشرده می‌کند: هرمی عظیم که هر طبقه‌اش از جنب‌وجوش زنده است. این کار بیش از آن‌که داستان باشد، ساختاری است که تماشاگر به مطالعه‌اش دعوت می‌شود.

داستان Opera دربارهٔ چیست؟

این‌جا قهرمانی نیست و دیالوگی برای دنبال کردن وجود ندارد. دوربین روی هرمی غول‌پیکر ثابت می‌ماند و درون آن، الگوهای تاریخ بشر در مقیاس کوچک اجرا می‌شوند. پیکره‌ها در طبقات مختلف کار می‌کنند، عبادت می‌کنند، می‌جنگند، جشن می‌گیرند و سوگواری می‌کنند و ریتم کار، پرستش، قدرت و درگیری با نظم یک پارتیتور موسیقی تکرار می‌شود. عنوان فیلم به همین معنا تحت‌اللفظی است: این اثر تصنیف شده است، نه پیرنگ‌دار، و حرکت‌هایش مانند پرده‌های یک اپرا اوج می‌گیرند، به هم می‌خورند و فرو می‌نشینند. این‌که به کجا نگاه کنید تعیین می‌کند چه می‌بینید. توجه به رأس هرم قصه‌ای از سلسله‌مراتب و کنترل می‌گوید؛ توجه به قاعده‌اش قصه‌ای دیگر از انبوه آدم‌هایی که کل بنا را سرپا نگه داشته‌اند. فهرست ما Opera را زیر ترسناک، معمایی و دلهره‌آور ثبت کرده و ناآرامی‌ای که می‌سازد از بازشناسی می‌آید نه از شوک؛ از تماشای چرخه‌هایی که به‌طرز ناخوشایندی آشنا هستند و بی‌پایان دور می‌زنند.

دربارهٔ بازیگران

Opera بازیگر ثبت‌شده‌ای ندارد و این برای اثری که موضوعش بشریت در کلیت است نه یک فرد، کاملاً بجاست. مؤلف خلاق کار، کارگردان Erick Oh است و فیلم را بهتر است چشم‌انداز یک هنرمند منفرد دید که در مقیاسی اجرا شده که معمولاً به جمعیتی از بازیگران نیاز دارد. نبودن شخصیت‌های نام‌دار انتخابی آگاهانه است: پیکره‌های روی هرم تیپ و نقش‌اند، کارگر و حاکم، مؤمن و سرباز، نه آدم‌هایی با پیش‌داستان.

زمینه و اهمیت

فیلم‌های کوتاه به‌ندرت بیرون از جشنواره‌ها به تماشاگر گسترده می‌رسند و فیلم کوتاهی بدون دیالوگ و بدون روایت مرسوم، چیزی است که روی یک سرویس پخش حتی کمتر پیدا می‌شود. Opera به سنت جستارهای تصویری دربارهٔ جامعه تعلق دارد؛ آثاری که با یک قاب یا یک مکان واحد چیزی دربارهٔ شیوهٔ سازمان‌یافتن آدم‌ها می‌گویند. شکل هرم خودش بخش بزرگی از اندیشیدن را انجام می‌دهد. هرم هم بنای یادبود باستانی است و هم نماد کوتاه‌شدهٔ طبقه‌بندی اجتماعی، و فیلم به هر دو معنا هم‌زمان تکیه می‌کند تا شکلی که با پایداری تداعی می‌شود به تصویری از حرکت بی‌وقفه بدل شود. برچسب‌های ترسناک و دلهره‌آور را باید آزاد خواند: جهش ترسناکی در کار نیست، اما هراسی آهسته و رو به اوج در دیدن این‌که همان خطاها چقدر قابل‌اعتماد تکرار می‌شوند وجود دارد. این فیلم همچنین بی‌دردسر از زبانی به زبان دیگر سفر می‌کند، چون چیزی برای ترجمه ندارد، و همین آن را به انتخابی آسان برای خانه‌ای با اعضای فارسی‌زبان و انگلیسی‌زبان تبدیل می‌کند.

تماشای «Opera» در Ktime

Opera با نسخهٔ اصلی روی K-Time پخش می‌شود و چون دیالوگی ندارد، نبودن دوبله یا زیرنویس فارسی مانعی نیست. برای تماشا به ورود با حساب K-Time نیاز دارید؛ خواندن این صفحه آزاد است. رابط فارسی، یافتن فیلم و اضافه کردنش به فهرست تماشا در کنار عنوان‌های بلندتر را ساده می‌کند.