سنگها از هر موجود زندهای که روی آنها قدم میزند بادوامترند، و «آخرین چیزها» این واقعیت را جدی میگیرد و مستندی کوتاه و تأملی درباره زمان زمینشناختی میسازد که محور آن مواد معدنی، زمینشناسی و پایداری عجیب ماده است.
داستان Last Things دربارهٔ چیست؟
بهجای دنبال کردن یک شخصیت یا داستانی معمول، «آخرین چیزها» به تکامل و انقراض از دریچه دنیای مواد معدنی نگاه میکند و سنگ، بلور و رسوب را بهعنوان شاهدانی برای بازههایی از زمان در نظر میگیرد که هر عمر انسانی در برابر آنها ناچیز است. کارگردانی این اثر بر عهده دبورا استراتمن است و فیلم میان مشاهده علمی و چیزی نزدیک به علمی-تخیلی در حرکت است و زیستکرهای زمینشناختی را تصور میکند که در آن انسانها سرانجام محو میشوند اما فرایندهای عمیقتر سیاره بیوقفه ادامه مییابند. رویکرد فیلم بیشتر مقالهگونه است تا روایی: بهجای داستانی با آغاز و پایان مشخص، تماشاگر نگاهی طولانی و متمرکز به آنچه پس از پایان نوبت دنیای زنده باقی میماند به دست میآورد، و این نگاه درباره مرزهایی که ما میان زندگی و بیجانی میکشیم حرفهایی برای گفتن دارد. با مدتزمانی کوتاه در حدود ۵۰ دقیقه، این اثر تکهای فشرده اما پرمحتوا از سینمای مستند است که برای توجه دقیق ساخته شده.
دربارهٔ بازیگران
کارگردانی «آخرین چیزها» را دبورا استراتمن بر عهده داشته و والری ماسادیان و مارسیا بیورنرود در آن حضور دارند؛ حضور و صدای آنها به رویکرد تأملی و مقالهگونه فیلم شکل میدهد.
زمینه و اهمیت
این فیلم مشترکاً در فرانسه، پرتغال و ایالات متحده تولید شده، پراکندگیای که با موضوع آن همخوانی دارد: زمینشناسی و زمان عمیق نه مرزهای ملی را به رسمیت میشناسند و نه طول عمر یک انسان را. این اثر بیشتر به سینمای مقالهای نزدیک است تا مستند علمی متعارف و بیشتر به برانگیختن اندیشه درباره مقیاس و ماندگاری علاقه دارد تا ارائه توضیحی ساده و منظم. مخاطبانی که از سینمای روایی یا تلویزیون میآیند باید انتظار ریتمی کندتر و تأملیتر داشته باشند، ریتمی که حول تصویر و ایده شکل گرفته، نه پیرنگ یا قوس شخصیت.
تماشای «Last Things» در Ktime
«آخرین چیزها» با ورود به حساب کاربری رایگان روی کیتایم قابل تماشاست. رابط کیتایم برای مخاطب فارسیزبان دیاسپورا طراحی شده و مرور و افزودن عناوین مستند مانند این فیلم به فهرست تماشا را ساده میکند، هرچند خود فیلم به زبان اصلی پخش میشود.