در کانون اصلاح و تربیت، آرامآرام یک صحنهی تئاتر شکل میگیرد. «خط باریک قرمز» مستند سال ۲۰۱۹ فرزاد خوشدست، همراه گروهی از نوجوانان زندانی میشود که با کمک مربیان بازیگری، ناگفتههای زندگیشان را به نمایشی بدل میکنند که قرار است بیرون از دیوارهای زندان اجرا شود.
داستان خط باریک قرمز دربارهٔ چیست؟
دوربین فیلم به کارگاه تئاتری راه پیدا کرده که داخل یک مرکز نگهداری نوجوانان برگزار میشود؛ جایی که مربیها از بچهها میخواهند نمایش را از دل زندگی خودشان بسازند: خانههایی که از آن آمدهاند، مسیرهایی که آنها را به اینجا رسانده و حرفهایی که هیچوقت مجال گفتنش را نداشتهاند. تمرینها کمکم به فضایی بدل میشود که در آن بیاعتمادی و ژستهای خیابانی جای خود را به صداقتی عریان میدهد. همهچیز به سوی یک روز استثنایی پیش میرود: قرار است گروه برای اجرا از زندان بیرون برود. با نزدیک شدن آن روز، زمزمه میشود که بعضی از بچهها این خروج را تنها فرصت فرار خود میبینند و فیلم تا لحظهی آخر کنار گروه میماند تا ببیند اعتماد، وسوسه و خودِ نمایش به کجا میرسند.
دربارهٔ بازیگران
توماج دانشبهزادی چهرهی بزرگسال محوری فیلم و راهبر کارگاه است، اما فیلم عملاً متعلق به نوجوانان غیرحرفهای آن است؛ چهرهها و صداهایی بینقاب که بار اصلی مستند را به دوش میکشند. فرزاد خوشدست سالهاست در نقطهی تلاقی تئاتر و مستند کار میکند و همین سابقه، حوصله و دقت تمرینمحور فیلم را توضیح میدهد.
زمینه و اهمیت
«خط باریک قرمز» در سنت پرقدرت مستندسازی ایران دربارهی کودکان و نوجوانان حاشیه جای میگیرد؛ سنتی که به جای بازسازی نمایشی، بر دسترسی طولانیمدت و ثبت بیواسطه تکیه دارد. این مستند حدوداً نوددقیقهای، نمایشدرمانی را عدسی خود میکند: تئاتر اینجا ترفند نیست، بلکه سازوکاری است که گذشتهی بچهها را به سطح میآورد. فیلم در جشنوارههای داخلی دیده شد و دسترسیاش به نهادی که بهندرت جلوی دوربین رفته، توجهها را جلب کرد؛ هم سند اجتماعی است و هم گزارشی از آنچه تمرین تئاتر میتواند از آدمهایی بیرون بکشد که دیگر انتظار شنیده شدن ندارند.
تماشای «خط باریک قرمز» در Ktime
«خط باریک قرمز» با زبان اصلی فارسی در کیتایم قابل تماشاست. این صفحه برای همه باز است و برای دیدن خود مستند تنها ورود کوتاه به حساب کیتایم کافی است؛ سرویسی فارسیزبان برای ایرانیان خارج از کشور که روی تلویزیون، وب و موبایل در دسترس است و این فیلم را در بخش مستندهایش کنار دیگر آثار غیرداستانی ایرانی قرار داده است.