کرواسیِ میانه‌ی دهه‌ی نود میلادی، در گرماگرم جنگ بالکان: پژوهشگری ایرانی با یک دوربین، یک عکس و یک قول وارد این سرزمین می‌شود. «خاکستر سبز» روایت ابراهیم حاتمی‌کیا از همین جست‌وجوست؛ درامی جنگی که دغدغه‌های همیشگی او را این‌بار فرسنگ‌ها دورتر از مرزهای ایران دنبال می‌کند.

داستان خاکستر سبز دربارهٔ چیست؟

هادی برای تکمیل پژوهشش درباره‌ی فیلم‌سازی راهی کرواسی می‌شود. پیش از سفر، دوستش عزیز عکسی و یک نوار ویدئویی به او می‌سپارد و خواهشی ساده می‌کند: دختری به نام فاطمه را در آن دیار پیدا کن و مراقبش باش. همین امانت کوچک، کم‌کم به خودِ سفر تبدیل می‌شود. هادی با راهنمایی زنی به نام هانی از شهرها و جاده‌هایی می‌گذرد که جنگ ردّش را همه‌جا بر آن‌ها گذاشته و سرنخ‌ها هر بار او را قدمی جلو می‌برند و قدمی عقب. عکس و نوار، قطب‌نمای او می‌شوند و جست‌وجو پای او را به زندگی آدم‌هایی باز می‌کند که جنگ پراکنده‌شان کرده؛ آزمونی برای اینکه قولی که در آرامش داده شده، تا کجای جنگِ دیگران دوام می‌آورد.

دربارهٔ بازیگران

آتیلا پسیانی، برآمده از خانواده‌ای نام‌آشنا در تئاتر ایران، نقش هادی را بازی می‌کند و بار تقریباً همه‌ی صحنه‌ها بر دوش اوست. ترکیب بازیگران برای یک فیلم ایرانی آن سال‌ها غیرمعمول است: زلاتا پلسکووا از چک و باربورا بوبولووا — که بعدها در سینمای ایتالیا چهره‌ای شناخته‌شده شد — به‌واسطه‌ی فیلم‌برداری اروپایی اثر، کنار او ایفای نقش می‌کنند.

زمینه و اهمیت

ابراهیم حاتمی‌کیا نامش را با فیلم‌هایی درباره‌ی جنگ ایران و عراق و پیامدهای آن ساخته بود و «خاکستر سبز» چرخشی چشمگیر در این کارنامه است: او مضمون‌های آشنایش — وظیفه، غیبت، سنگینی یک قول — را به بالکان برد، آن هم زمانی که آتش آن جنگ هنوز روشن بود. ساختن یک فیلم بلند ایرانی در کرواسیِ درگیر جنگ برای سال ۱۳۷۳ اتفاقی نادر به شمار می‌رفت و این اثر در کارنامه‌ی او پلی است میان قصه‌های خط‌مقدمیِ اولیه و درام‌های درون‌گراترِ سال‌های بعد.

تماشای «خاکستر سبز» در K-Time

تماشای «خاکستر سبز» در کی‌تایم با ورود به حساب رایگان انجام می‌شود و خواندن این صفحه نیازی به حساب ندارد. کی‌تایم سرویسی فارسی‌محور برای فارسی‌زبانان سراسر دنیاست و آثار دهه‌ی هفتاد حاتمی‌کیا را کنار تازه‌های آرشیو، روی تلویزیون، موبایل و وب در دسترس نگه می‌دارد.