کمتر فیلمسازی در سینمای ایران به اندازهٔ کیومرث پوراحمد با خاطره و کودکی گره خورده است؛ برای همین «کفشهایم کو؟» محصول ۲۰۱۶ جایگاه ویژهای در کارنامهٔ او دارد: درامی دربارهٔ مردی که خاطرههایش ذرهذره از دستش میروند. فیلم در ۱۰۰ دقیقه دنبال میکند که وقتی نامها، چهرهها و حتی دلخوریهای یک عمر محو میشوند، از یک زندگی چه باقی میماند.
داستان کفشهایم کو؟ دربارهٔ چیست؟
حبیب مردی مغرور و یکدنده است که همسر و دخترش از زندگیاش کنار رفتهاند. با عمیقترشدن این جدایی، چیزی در او فرو میریزد: قرارها فراموش میشوند، خیابانهای آشنا غریبه میشوند و لغزشهای کوچک کمکم به الگوی آشکار آلزایمر میرسند. با پیشرفت بیماری، همان کسانی که او از خود رانده بود دوباره به مدارش برمیگردند و باید تصمیم بگیرند به مردی که دیگر دعواهای گذشته را به یاد نمیآورد چه بدهکارند. پوراحمد بیماری را نه پروندهای پزشکی بلکه نوعی حسابکشی میبیند: پاکشدن آرام تاریخ یک خانواده، جایی که آشتی باید از فراموشی پیشی بگیرد.
دربارهٔ بازیگران
گروه بازیگران، علی آقایی، شقایق فراهانی و بهاره کیانافشار را از نسلهای مختلف بازیگری ایران کنار هم مینشاند. فراهانی و کیانافشار چهرههایی آشنا در سینما و تلویزیون ایراناند و صحنههای آنها وزن عاطفی قصهٔ خانوادگی را بر دوش میکشد؛ کارگردانی هم جا را برای لحظههای آرام و بیکلامی باز میگذارد که در آنها خودِ بیماری به یک شخصیت بدل میشود.
زمینه و اهمیت
پوراحمد بهعنوان قصهگوی خاطره و خانواده چهرهای محبوب در فرهنگ ایرانی است و سینمایش بارها گرد خاطره، فقدان و تعلق چرخیده است. «کفشهایم کو؟» همین دغدغه را به دوران پیری میرساند: بهجای بازسازی گذشته با جزئیات، این فیلم پاکشدن گذشته را تماشا میکند. این فیلمِ محصول ۲۰۱۶ در کنار دیگر درامهای نیمهٔ دههٔ ۲۰۱۰ سینمای ایران قرار میگیرد که به والدین سالخورده و خانوادههای ازهمگسیخته پرداختند؛ موضوعی که برای بینندگان دور از وطن طنین آشنایی دارد.
تماشای «کفشهایم کو؟» در K-Time
«کفشهایم کو؟» را میتوانید با صدای اصلی فارسی در کیتایم ببینید؛ خواندن این صفحه آزاد است و برای پخش فقط ورود با حساب کیتایم لازم است. کیتایم برای فارسیزبانان خارج از کشور طراحی شده و در کنار این فیلم، آثار دیگری از سینمای ایران نیز در دسترس شماست.