«جنایت بی‌دقت» ساخته‌ی شهرام مکری و محصول سال ۲۰۲۰، از آن فیلم‌هایی است که تعریف‌کردنش آسان نیست: چهار مرد معمولی تصمیم می‌گیرند سینمایی پر از تماشاگر را به آتش بکشند، و فیلم از دل همین نقشه‌ی هولناک، بازی پیچیده‌ای با زمان و حافظه می‌سازد.

داستان جنایت بی‌دقت دربارهٔ چیست؟

در روزهایی به‌ظاهر عادی، چهار مرد بی‌سروصدا مقدمات کارشان را می‌چینند؛ بنزین می‌خرند، سالن سینما را زیر نظر می‌گیرند و منتظر شب موعود می‌مانند. در همان سالن، فیلمی روی پرده می‌رود که قصه‌اش شباهت غریبی به ماجرای خود آن‌ها دارد و کم‌کم مرز میان پرده و واقعیت محو می‌شود. روایت به‌جای حرکت مستقیم، دور خودش می‌چرخد: صحنه‌ها با تفاوت‌های ریز تکرار می‌شوند، شخصیت‌ها به درون فیلمِ داخل فیلم سر می‌کشند و ردپای حادثه‌ای چهل‌ساله در سراسر قصه شنیده می‌شود، بی‌آنکه فیلم به گزارشی تاریخی بدل شود.

دربارهٔ بازیگران

بابک کریمی، چهره‌ی آشنای سینمای هنری ایران که تماشاگران او را از فیلم‌های مطرح جشنواره‌ای به یاد دارند، محور گروه بازیگران است. راضیه منصوری و ابوالفضل کاهانی در کنار او بازی‌هایی کنترل‌شده و کم‌ادعا ارائه می‌کنند؛ مکری از بازیگرانش اجرایی خونسرد و روزمره می‌خواهد تا غرابت فیلم از ساختار و ریتم بیرون بزند، نه از اغراق در بازی.

زمینه و اهمیت

شهرام مکری از تجربه‌گراترین فیلمسازان ایران است و «جنایت بی‌دقت» اوج همین تجربه‌گرایی است: روایتی چرخان و غیرخطی که به‌جای پیرنگ متعارف، از تکرار و تفاوت‌های ریز ساخته می‌شود. تصویر مرکزی فیلم — سالن سینما، تماشاگران، آتش — از مرز داستان فراتر می‌رود و به لایه‌های تلخ‌تر حافظه‌ی جمعی ایرانیان اشاره دارد؛ باری که خودِ سینما در خاطره‌ی این سرزمین بر دوش می‌کشد. مکری با این حافظه مثل سند برخورد نمی‌کند، بلکه آن را همچون سایه‌ای بر سر قصه‌ی امروزش نگه می‌دارد. زمان فیلم ۱۳۹ دقیقه است و تماشایش حوصله‌ای می‌طلبد که جوابش را می‌دهد.

تماشای «جنایت بی‌دقت» در K-Time

«جنایت بی‌دقت» در کی‌تایم با ورود به حساب کاربری رایگان قابل تماشاست؛ خواندن همین صفحه هم برای همه آزاد است. کی‌تایم برای ایرانیان خارج از کشور ساخته شده و رابط کاربری فارسی دارد، پس فیلمی چنین وابسته به دیالوگ و اشاره را می‌توانید در فضایی فارسی‌زبان ببینید.