دو مستندساز بیست سال دوربینشان را روی کانیه وست نگه داشتند و جین-یاز حاصل همان دوره است؛ مجموعه‌ای مستند ساخته‌شده از فوتیجی که کمتر تیمی به آن دسترسی دارد.

داستان Jeen Yuhs دربارهٔ چیست؟

جین-یاز به کارگردانی کودی و چایک اوزا، مسیر شخصیت اصلی‌اش را از یک خوانندهٔ جاه‌طلب تا یک کارآفرین و چهرهٔ فرهنگی جهانی دنبال می‌کند و بر فوتیج آرشیوی‌ای تکیه دارد که خود کارگردان‌ها در طول نزدیک به بیست سال ضبط کرده‌اند. این مجموعه قوسی گسترده را پوشش می‌دهد — تلاش‌های اولیه برای دیده‌شدن، اوج‌گیری، و بازتابی که این هنرمند سرانجام به آن رسید — بدون نیاز به مصاحبه‌های بیرونی برای پرکردن جاهای خالی، چون بخش بزرگی از ماجرا همان لحظه که رخ می‌داده ضبط شده است. نعیم غفاری و کید کودی هم در طول مجموعه دیده می‌شوند.

دربارهٔ بازیگران

یی (با همین نام در تیتراژ) موضوع اصلی و حضور محوری در سراسر مجموعه است، و نعیم غفاری و کید کودی در فوتیجی که کارگردان‌ها گردآورده‌اند حاضرند. بافت این مجموعه از نزدیکی می‌آید — دوربین خود کودی برای بخش بزرگی از آنچه رخ می‌دهد آنجا بوده — نه از مصاحبه‌های بازسازی‌شده بعد از واقعه.

زمینه و اهمیت

با ۲۷۰ دقیقه در طول کل مجموعه، جین-یاز به‌راحتی یکی از قابل‌توجه‌ترین مستندهای موسیقی سال ۲۰۲۲ به‌شمار می‌رود و استقبال منتقدانه از آن نسبتاً قوی بوده است. ترکیب ژانری آن از مستند و برنامهٔ موسیقی، این مجموعه را کنار دیگر پروژه‌های دسترسی‌به-هنرمند می‌نشاند، هرچند کم‌ترشان به اندازهٔ این یکی به دو دهه فوتیج خام دسترسی داشته‌اند. مجموعه‌هایی که از فوتیج شخصیِ بلندمدت خود یک کارگردان ساخته می‌شوند کمیاب‌اند، چون کم‌ترند کارگردان‌هایی که این‌قدر طولانی از یک شخصیت فیلم می‌گیرند پیش از آنکه مواد به یک پروژهٔ نهایی تبدیل شود، و همین کمیابی بخشی از چیزی است که این مجموعه را از یک پروفایل معمولی هنرمند متمایز می‌کند.

تماشای «Jeen Yuhs» در Ktime

جین-یاز روی کی‌تایم و با یک حساب کاربری رایگان قابل تماشاست، و صفحهٔ آن بدون ورود هم قابل مرور است. رابط فارسی و کاتالوگ متمرکز بر مخاطب ایرانیِ خارج از کشور در کی‌تایم پیدا کردن مستندهای موسیقی انگلیسی‌زبان مثل این را، در کنار برنامه‌های ایرانی و منطقه‌ای پلتفرم، برای بیننده‌های فارسی‌زبان ساده می‌کند.