در دهانهٔ خلیج فارس جزیرهای هست با خاک رنگینکمانی، قلعههای بهجامانده از پرتغالیها و سنتهای زندهٔ بومی: هرمز. خسرو سینایی در «جزیره رنگین» محصول ۲۰۱۵، همین چشمانداز کمنظیر را به یکی از شخصیتهای اصلی فیلمش بدل کرده است.
داستان جزیره رنگین دربارهٔ چیست؟
زندگی در هرمز آهنگ خودش را دارد: ماهیگیران در تنگه کار میکنند، هنرمندان از خاک سرخ معروف جزیره رنگ برمیدارند و آیینهای چندصدساله کنار ویرانههای استعماری نفس میکشند. سینایی درام خود را در دل همین زندگی روزمره میتند و سراغ اهالی جزیرهای میرود که جامعهٔ کوچکشان با کنجکاوی روزافزون دنیای بیرون نسبت به خانهشان روبهرو شده است. با آمدن مسافرانی که شیفتهٔ صخرههای اخرایی و سنتهای بومیاند، مردم جزیره باید بسنجند که این درهای باز چه چیزی برایشان میآورد و چه چیزی را بیصدا از آنها میگیرد. فیلم در ۱۰۳ دقیقه بیش از آنکه دنبال قصهپردازی متعارف باشد، به بافت، چهرهها و خود مکان دل بسته است.
دربارهٔ بازیگران
مهدی احمدی در رأس گروه بازیگرانی است که عبدالرسول دریاپیما و طیبه دهقان منشادی هم در آن حضور دارند. حالوهوای مستندگونهٔ فیلم از بازیگران میخواهد در دل ریتم روزمرهٔ جزیره بنشینند، نه بالاتر از آن بازی کنند؛ همین خویشتنداری به فیلم حالوهوایی بیپیرایه داده است.
زمینه و اهمیت
خسرو سینایی «جزیره رنگین» را با حوصلهٔ فیلمسازی کارگردانی کرده که شیفتهٔ این پرسش است که مکانها چگونه حافظهٔ آدمها را در خود نگه میدارند؛ و فیلم همین امضا را سراسر با خود دارد: جغرافیا، تاریخ و فرهنگ عامهٔ زنده، جداییناپذیر از هم. فیلم بهجای آنکه جزیره را پسزمینه کند، میگذارد بافت آن مسیر روایت را تعیین کند و مثل سفرنامهای تیزبین میان چشمانداز و زندگی روزمره رفتوآمد میکند. خود هرمز هم با موقعیت راهبردیاش در ورودی خلیج فارس و خاکهای چندرنگ کمنظیرش، صحنهای به این درام میدهد که کمتر فیلمی نظیرش را دارد.
تماشای «جزیره رنگین» در K-Time
«جزیره رنگین» با زبان اصلی فارسی در کیتایم قابل تماشاست. مرور این صفحه رایگان و آزاد است و برای پخش فیلم فقط کافی است با یک حساب رایگان وارد کیتایم شوید؛ سرویسی فارسیمحور برای ایرانیان سراسر دنیا روی تلویزیون، وب و موبایل.