«ای ایران» ساختهی ناصر تقوایی، تولید ۱۹۸۹ و اکران ۱۹۹۰، هجوی شهرستانی دربارهی نظم و فرمانبری در واپسین ماههای حکومت پهلوی است: گروهبانی مقرراتی میخواهد پاسگاهی کوچک را سر و سامان بدهد، درست در روزهایی که دنیای بیرونِ پاسگاه دیگر به هیچ فرمانی گوش نمیدهد. اکبر عبدی و حسین سرشار در رأس بازیگران فیلماند.
داستان ای ایران دربارهٔ چیست؟
گروهبان مکوندی به فرماندهی پاسگاه ژاندارمری شهری کوچک منصوب میشود و با کولهباری از آییننامه و سختگیری از راه میرسد: صبحگاه، مشق نظام، پوتین واکسخورده. اما نه مأموران پاسگاه سرِ ذوق نظماند و نه اهالی شهر حوصلهی مقررات تازه دارند. هر تلاش گروهبان برای سفتوسخت کردن اوضاع به گرهی تازه میخورد — عادتهای محلی، حسابوکتابهای شخصی و ضعفهای خود او — و هرچه خبرهای کشور بلندتر میشود، نگه داشتن آن دنیای کوچکِ مرتب و اتوکشیده دشوارتر از قبل به نظر میرسد.
دربارهٔ بازیگران
اکبر عبدی، از شناختهشدهترین کمدینهای سینمای ایران، محور فیلم است و حسین سرشار — خوانندهی اپرا که به بازیگری هم رو آورد — کنار او نقشآفرینی میکند. ثریا حکمت دیگر بازیگر اصلی است و جمعی از بازیگران مکمل، حالوهوای زندهی آن شهر کوچک را کامل میکنند.
زمینه و اهمیت
تقوایی پیش از «ای ایران» کارنامهای کمنظیر ساخته بود: «آرامش در حضور دیگران»، سریال ماندگار «داییجان ناپلئون» و «ناخدا خورشید». او در این کمدی نام یکی از مشهورترین سرودهای میهنی را بر فیلمی گذاشته که در آستانهی انقلاب ۱۳۵۷ میگذرد و یک پاسگاه دورافتاده را صحنهی تماشای رفتار آدمها در روزگار تغییر میکند. فیلم کمی بیش از صد دقیقه است و از کمدیهای قابلتوجه سینمای ایران در آن دهه به شمار میرود؛ اثری که جایگاه ویژهای در کارنامهی تقوایی پیدا کرده است.
تماشای «ای ایران» در Ktime
«ای ایران» در کیتایم، سرویس فارسیمحور ایرانیان خارج از کشور، در دسترس است. خواندن این صفحه برای همه آزاد است؛ برای تماشای فیلم کافی است با حساب کاربری کیتایم وارد شوید. رابط کاربری کاملاً فارسی است و کلاسیکهای این دوره کنار تازههای سینمای ایران در یک کتابخانه جمع شدهاند.