دوازده سال زمان کمی نیست؛ در این فاصله یک کشور می‌تواند نظرش را عوض کند. «اعتراض»، ساختهٔ سال ۲۰۰۰ مسعود کیمیایی، روی همین شکاف بنا شده است: مردی از زندان بیرون می‌آید و پا به ایرانی می‌گذارد که دیگر زبان او را نمی‌فهمد.

داستان اعتراض دربارهٔ چیست؟

امیر دوازده سال را به خاطر یک قتل پشت میله‌ها گذرانده و دنیایی که می‌شناخت بی او پیر شده است. حالا که آزاد شده، به کشوری برمی‌گردد که سال‌های غیبتش آن را از نو ساخته؛ جایی که برادرانش به نسلی تعلق دارند که حرفش را با کلمه و بحث می‌زند، نه با چاقو. میان آن‌ها همهٔ چیزهایی ایستاده که همین سال‌ها عوض کرد: سیاست، عشق و این پرسش که آیا راه‌ورسم‌های قدیمی هنوز معنایی دارد. میترا حجار ضلع سوم بازیگران اصلی است و رگهٔ عاشقانهٔ قصه، برادرها را وادار می‌کند تکلیفشان را روشن کنند. کیمیایی درام را در سطح کوچه و خانه نگه می‌دارد و جدال نسل‌ها را به جای شعار، در چهره‌ها پیش می‌برد.

دربارهٔ بازیگران

داریوش ارجمند، از وزنه‌های سینما و تلویزیون ایران، سکونی سنگی به فیلم می‌بخشد. محمدرضا فروتن انرژی بی‌قرار نسل جوان‌تر را به فیلم می‌آورد و میترا حجار ضلع سوم این مثلث است. پشت دوربین هم مسعود کیمیایی ایستاده، از بنیان‌گذاران موج نو سینمای ایران.

زمینه و اهمیت

«اعتراض» در سال ۲۰۰۰ و در بحبوحهٔ دوران اصلاحات به نمایش درآمد و بار ویژه‌ای با خود دارد: کیمیایی، کارگردانی که نامش با قصه‌های رفاقت، غیرت و انتقام گره خورده، این بار دوربین را به سمت همان جنس قهرمان‌هایی برمی‌گرداند که سینمایش به آن‌ها شهره است، و می‌پرسد آیا آیین آن‌ها از قرن جان به در برده است. تب‌وتاب اجتماعی آن سال‌ها به‌عنوان بافت زمانه در پس‌زمینهٔ فیلم حضور دارند. فیلم بازخوردی قابل قبول دریافت کرد، اما ارزش اصلی آن برای ایرانیان مهاجر، ثبت لحظه‌ای بسیار خاص از ایرانِ آن سال‌ها است.

تماشای «اعتراض» در K-Time

«اعتراض» را می‌توانید پس از ورود به حساب کاربری رایگان در کی‌تایم تماشا کنید؛ خواندن همین صفحه نیازی به حساب ندارد. کی‌تایم برای فارسی‌زبانان خارج از کشور طراحی شده — رابط کاربری در صورت تمایل کاملاً فارسی است — و روی تلویزیون هوشمند، موبایل و هر مرورگر امروزی، در هر نقطهٔ جهان اجرا می‌شود.