دارویی که پیری را کاملاً از بین می‌برد، و اسباب‌بازی کودکانه‌ای که در سکوت، حقیقت هزینه‌ی این نابودی را با خود حمل می‌کند: برادکست پیش‌فرض علمی‌تخیلی‌اش را حول اختراعی می‌سازد که تقریباً زیادی وسوسه‌انگیز است تا زیر سؤال برود.

داستان Broadcast دربارهٔ چیست؟

این فیلم آینده‌ای نزدیک را تصور می‌کند که با یک دستاورد واحد شکل تازه‌ای گرفته است، ترکیبی به نام INOC که روند پیری را متوقف می‌کند و به همراه آن، مرگ را از معادله انسانی حذف می‌کند. داستان به‌جای دنبال‌کردن این ایده در دادگاه یا آزمایشگاه، آن را از دریچه‌ای کوچک‌تر و عجیب‌تر روایت می‌کند، یک اسباب‌بازی به‌ظاهر معمولی که وسیله‌ای برای فاش‌کردن این می‌شود که جهان پس از پایان محدودیت مرگ واقعاً به چه چیزی تبدیل شده است. اریک رابرتز و ساندرا بلیک در قامت بازیگران اصلی، ساختاری شبیه به یک تمثیل را پیش می‌برند، ساختاری که اختراع محوری فیلم را نه یک پیروزی، بلکه رازی می‌بیند که پیامدهایش از کنار، از دید یک ناظر بی‌خبر و نه دانشمندان سازنده‌اش، آشکار می‌شود. این فیلم به کارگردانی دیویدسون کول و متیو لوک توچی، به فاصله‌ی غریب میان جهانی که فنی مرگ را حل کرده و جمعیتی که هنوز معنای آن را می‌فهمد، تکیه دارد.

دربارهٔ بازیگران

اریک رابرتز، چهره‌ای آشنا در دهه‌های سینمای ژانر آمریکا، وزنی پخته به پیش‌فرض اصلی فیلم می‌بخشد، در حالی که ساندرا بلیک بار روایتی را که بیشتر به لحن و ایما متکی است تا صحنه‌های گروهی بزرگ، به دوش می‌کشد. این ترکیب برای فیلمی که حول یک ایده ناآرام‌کننده ساخته شده، نه انبوهی از شخصیت‌ها، کاملاً مناسب است.

زمینه و اهمیت

برادکست به شاخه‌ای آشنا از داستان‌های تخیلی تعلق دارد که جاودانگی را نه برآورده‌شدن یک آرزو، بلکه مشکلی می‌بیند که هیچ‌کس برایش برنامه‌ای نداشته، موضوعی که علمی‌تخیلی نسل‌به‌نسل به آن بازگشته، چون مرگ را کمتر یک تراژدی و بیشتر بخشی ساختاری از شکل‌گیری معنا می‌بیند. این فیلم که محصول سال ۲۰۲۲ است، با انتخاب روایت بزرگ‌ترین ایده‌اش از دریچه یک اسباب‌بازی کودکانه، حال‌وهوایی افسانه‌گون و تقریباً هشدارآمیز می‌گیرد، نزدیک‌تر به یک روایت تمثیلی مدرن تا یک هیجانی معمولِ خطی. رویکرد آرام و گفت‌وگومحور آن و مقیاس محدودش، این فیلم را در کنار بسیاری از آثار کوچک علمی‌تخیلی قرار می‌دهد که به‌جای بودجه بزرگ، از یک ایده مفهومی قدرتمند بهره می‌برند و غرابت پیش‌فرض، طول ۸۸ دقیقه‌ای فیلم را پیش می‌برد.

تماشای «Broadcast» در Ktime

برادکست با ورود به حساب رایگان کی‌تایم قابل تماشاست، بدون هیچ مرحله ثبت‌نام اضافه یا مانع پرداختی میان بیننده و فیلم. تجربه مرور کی‌تایم با محوریت مخاطبان فارسی‌زبان طراحی شده، پس منوها، جست‌وجو و تنظیمات حساب کاربری همگی به‌طور طبیعی به فارسی در دسترس‌اند، حتی برای عناوین انگلیسی‌زبان مانند این فیلم.