دو خواهر، یک برادر غایب و دروغی که قرار بود کوچک بماند: «بوتاکس»، نخستین فیلم بلند کاوه مظاهری محصول ۲۰۲۰، طنزی سیاه را دور یک تریلر خانوادگیِ آرام‌سوز می‌پیچد و در ۹۷ دقیقه مدام میان شوخیِ خشک و دلهرهٔ واقعی جابه‌جا می‌شود.

داستان بوتاکس دربارهٔ چیست؟

اکرم و آذر در خانه‌ای زندگی می‌کنند که تازه مرکز ثقل خود را از دست داده است: برادرشان دیگر نیست و خواهرها به‌جای توضیح ماجرا، به فامیل و همسایه‌ها می‌گویند او برای زندگی بهتر به آلمان گریخته است. این داستانِ ساختگی قرار بود کمی آرامش بخرد، اما خیلی زود شروع به هزینه‌تراشی می‌کند؛ جزئیات تازه می‌خواهد، شاهد تازه می‌طلبد و پیامدهای تازه می‌سازد. هر پاسخ سرِهم‌بندی‌شده، دو زن را محکم‌تر به قصه‌ای که خودشان ساخته‌اند گره می‌زند. با گذشت ماه‌ها، دروغ دیگر چیزی نیست که بگویند؛ چیزی است که درونش زندگی می‌کنند و هر دو خواهر را به قلمرویی غریب‌تر و تاریک‌تر از آنچه می‌خواستند می‌کشاند.

دربارهٔ بازیگران

سوسن پرور و مهدخت مولایی بار اصلی فیلم را بر دوش دارند و با ریتمی عجیب و گیرا مقابل هم بازی می‌کنند؛ یکی محتاط و اهل حساب‌وکتاب، دیگری در حال‌وهوایی که خواندنش دشوارتر است. سروش سعیدی هم از بازیگران اصلی است. مظاهری بازیگرانش را به‌جای ملودرام به سمت سکون هدایت می‌کند و همین باعث می‌شود جرقه‌های گاه‌به‌گاه موقعیت‌های عبث، تأثیری دوچندان بگذارند.

زمینه و اهمیت

مظاهری پیش از «بوتاکس» بیشتر با فیلم‌های کوتاه جایزه‌گرفته‌اش در جشنواره‌های جهانی شناخته می‌شد و اولین فیلم بلندش هم انضباط یک فیلم‌کوتاه‌ساز را حفظ کرده است: لوکیشن‌های کم، بازیگران محدود و ایده‌ای که تا انتهای منطقی‌اش دنبال می‌شود. فیلم در سال ۲۰۲۰ به جشنواره‌های بین‌المللی راه یافت و به‌خاطر ترکیب راحتِ لحن‌ها دیده شد؛ در سطح، کمدیِ خجالت‌های اجتماعی و در عمق، مطالعه‌ای دربارهٔ احساس گناه و خودفریبی. «بوتاکس» در جریانی از سینمای متأخر ایران جای می‌گیرد که ابهام اخلاقی را به پایان‌بندی‌های سرراست ترجیح می‌دهد.

تماشای «بوتاکس» در K-Time

«بوتاکس» در کی‌تایم قابل تماشاست؛ خواندن این صفحه رایگان و آزاد است، اما برای پخش فیلم باید با حساب کاربری کی‌تایم وارد شوید. این سرویس برای فارسی‌زبانان دور از ایران طراحی شده، رابط کاربری‌اش کاملاً فارسی است و فیلم با صدای اصلی فارسی پخش می‌شود.