دو دوست قدیمی، یک گنبد بسته، و شاید آخرین هوای قابل تنفس روی زمین؛ بایوسفیر پایان جهان را به یک نمایش دو نفره در یک اتاق تبدیل می‌کند.

داستان Biosphere دربارهٔ چیست؟

طرح داستان عمداً کوچک نگه داشته شده است: یک پناهگاه بسته، دو مردی که از کودکی یکدیگر را می‌شناسند، و جهانی بیرون که ظاهراً دیگر برای زندگی مناسب نیست. یکی از آن دو گنبد را ساخته و دیگری زمانی کشور را اداره می‌کرده است. در داخل، روزهایشان به روالی از کارهای بقا و دوستی قدیمی می‌گذرد، همراه با نیش‌وکنایه و وفاداری‌ای که به‌وضوح از هر چیزی که آن‌ها را به این وضعیت رسانده دوام بیشتری آورده. هرچه موقعیت‌شان عجیب‌تر می‌شود، فیلم بحث آن دو را همچنان به یک نقطه بازمی‌گرداند؛ نه اینکه بشریت چگونه پایان می‌یابد، بلکه اینکه دو انسانِ مشخص و ناقص چه چیزی به هم بدهکارند وقتی دیگر کسی برای پاسخگویی باقی نمانده. برچسب‌های ژانر به‌راحتی روی آن می‌لغزند، کمدی، درام، علمی‌تخیلی، چون خود فیلم صحنه به صحنه لحن خود را تغییر می‌دهد به‌جای آنکه در یک حالت ثابت بماند.

دربارهٔ بازیگران

استرلینگ کی. براون و مارک داپلاس فیلم را با نقش‌آفرینی به‌عنوان تنها دو بازیگر اعتبارگرفته‌ی آن پیش می‌برند، انتخابی عمداً محدود که تمام وزن داستان را روی گفت‌وگوی رفت‌وبرگشتی آن‌ها و پیشینه‌ای می‌گذارد که فیلمنامه بین شخصیت‌ها فرض می‌گیرد بدون آنکه آن را صریح بیان کند.

زمینه و اهمیت

مل اسلین از پیش‌فرضی کارگردانی می‌کند که هم به قسمت‌های تلویزیونی مقید به یک مکان و هم به نمایش‌های صحنه‌ای دو نفره وامدار است، بیشتر از آنکه به علمی‌تخیلی متعارف؛ و محدودیت مکانی را به‌جای مانعی برای دور زدن، به ابزاری روایی بدل می‌کند. جای دادن تقریباً کل مدت فیلم در یک فضا، آن را ناچار می‌سازد شتاب خود را از دیالوگ و پویایی متغیر میان دو شخصیت اصلی بگیرد نه از رویداد، و این انتخاب بیشتر یک نکته‌ی محوری است تا سازش بودجه‌ای. این فیلم محصول سال ۲۰۲۳ ایالات متحده است و با گروهی چنان کوچک منتشر شده که هر صحنه بر دوش همان دو بازیگر باقی می‌ماند.

تماشای «Biosphere» در Ktime

بایوسفیر با ورود به حساب کاربری رایگان روی کی‌تایم قابل تماشاست، بخشی از فهرستی که حول رابط کاربری فارسی‌زبان ساخته شده تا مخاطبان فارسی‌زبان بتوانند در کنار مجموعه‌ی گسترده‌ی فیلم‌های انگلیسی‌زبان پلتفرم مرور و تماشا کنند.