بیم و امید فیلمی ایرانی از سال ۱۹۶۱ به کارگردانی گرجی عبادیا است که گوگوش در یکی از نخستین نقش‌آفرینی‌های سینمایی‌اش در آن ظاهر میشود. این اثر از دل ژانر فیلم‌فارسی برخاسته و داستانی انسانی درباره‌ی بیماری، خطای سهوی، و دختربچه‌ای بی‌گناه در دل یک بحران روزمره روایت می‌کند.
داستان بیم و امید دربارهٔ چیست؟
دختر جوانی می‌بیند که پدرش حالش خوب نیست و برای گرفتن دارو به داروخانه می‌رود. داروساز در لحظه‌ای از بی‌توجهی یا اشتباه، داروی اشتباهی به او می‌دهد — داروی سمی و خطرناک. همین که داروساز به اشتباه خود پی می‌برد، دختر رفته است و خبری از اوست. فیلم با نفسی آرام و نگران دنبال می‌کند که آیا می‌توان پیش از وقوع فاجعه او را یافت. این داستان درباره‌ی خطِ باریک میان نیت خیر و پیامد ناگوار است، و درباره‌ی بزرگسالانی که باید با سهل‌انگاری خود روبه‌رو شوند.
دربارهٔ بازیگران
گوگوش در یکی از نقشهای اصلی این فیلم حاضر است، در دوره‌ای که تازه داشت جای خود را در سینمای ایران باز میکرد. در کنار او محسن مهدوی و هوشنگ بهشتی بازی می‌کنند. غلامحسین مفیدی و مدیک بیژانیان نیز در ترکیب بازیگران حضور دارند. گرجی عبادیا با رویکردی واقع‌گرایانه این اثر را کارگردانی کرده است.
زمینه و اهمیت
فیلم‌فارسی سینمای تجاری و مردمی ایران پیش از انقلاب بود — ملودرام‌ها، کمدی‌ها و داستان‌های اجتماعی که مستقیم با مخاطب کارگری و طبقه‌ی متوسط صحبت می‌کردند. بیم و امید درست در همین سنت جای می‌گیرد و از دل یک اشتباه داروخانه‌ای، شکنندگی زندگی روزمره را به تصویر می‌کشد. برای ایرانیان مقیم خارج، دیدن چنین فیلمی مثل بازگشت به تهران دهه‌ی چهل است — کوچه‌هایش، نگرانی‌هایش، کدهای اخلاقی‌اش. نسلی از ایرانیان با همین فیلم‌ها بزرگ شدند و تماشای آن با فرزندان یا نوه‌ها می‌تواند پلی به آن ایران باشد.
تماشای «بیم و امید» در Ktime
بیم و امید روی K-Time با صدای اصلی فارسی در دسترس است. میتوانید از مرورگر وب، تلویزیون یا گوشی‌تان تماشا کنید — بدون VPN، بدون محدودیت جغرافیایی، و بدون نیاز به دانلود جداگانه. هر زمان که خواستید لغو کنید.