«بی‌رویا» فیلمی ایرانی در ژانر درام، رمز و راز و هیجان است که در سال ۲۰۲۲ به کارگردانی آرین وزیردفتری ساخته شده؛ داستانی درباره زنی که آستانه مهاجرت از ایران را پشت سر می‌گذارد و با برخورد به یک غریبه فراموش‌کار، زندگی‌اش مسیر دیگری می‌یابد.

داستان بی‌رویا دربارهٔ چیست؟

رویا ماه‌هاست که برای رفتن برنامه‌ریزی کرده — مدارک آماده، خداحافظی‌ها انجام‌شده، نقشه‌ای دقیق برای زندگی‌ای که در انتظارش است. اما درست پیش از حرکت، با زن جوانی روبه‌رو می‌شود که بدون مدرک شناسایی و بدون هیچ خاطره‌ای از گذشته‌اش سرگردان است. رویا نمی‌تواند از کنارش رد شود. تصمیم به کمک می‌گیرد و همین کمک ساده، گره‌ای می‌زند که دیگر به راحتی باز نمی‌شود. هرچه بیشتر در هویت پاک‌شده این غریبه فرو می‌رود، تصویری که از خودش، از دلایل رفتنش، و از زندگی‌ای که فکر می‌کرد می‌شناسد هم شروع به لرزیدن می‌کند. فیلم تنش خود را از طریق سکوت و تلویح می‌سازد، نه از طریق اتفاقات پرسروصدا — پرسشی که در پس‌زمینه‌اش می‌ماند این است: آدم وقتی تصمیم می‌گیرد از نو شروع کند، واقعاً چه چیزی با خودش حمل می‌کند؟

دربارهٔ بازیگران

آرین وزیردفتری در نقش کارگردان، بازی طناز طباطبایی را در نقش رویا در مرکز فیلم قرار داده — حضوری که بار احساسی داستان را با خویشتن‌داری و نه با بیان پُرسروصدا حمل می‌کند و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن چهلمین جشنواره فیلم فجر را برایش به ارمغان آورد. صابر ابر در نقش بابک، همسر رویا، و شادی کرم‌رودی در نقش زیبا، غریبه‌ای که حافظه‌اش را از دست داده، پشتیبانی محکمی به این مرکز می‌دهند، و فرانک کلانتر، رضا داوودنژاد، مائده طهماسبی، مهری آل‌آقا و نهال دشتی در نقش‌هایی ظاهر می‌شوند که دنیای اطراف رمز مرکزی را عمق می‌بخشند. فیلم بعدتر در بخش «افق‌های اکسترا» جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۲ به نمایش درآمد.

زمینه و اهمیت

سینمای ایران دیرهاست از داستان مهاجرت به عنوان آینه‌ای برای کاوش در هویت، از دست دادن و بهای نو شدن استفاده می‌کند، و «بی‌رویا» در دل همین سنت جا دارد. برای بینندگان ایرانی خارج از کشور که سنگینی یک رفتن را تجربه کرده‌اند، فضای فیلم بلافاصله آشناست: شمارش معکوس بوروکراتیک، خداحافظی‌های ناتمام، و آن حالت معلق عجیب میان یک زندگی و زندگی دیگر. لایه هیجانی، فشار غیرمعمولی به لحظه‌ای اضافه می‌کند که اغلب در سینمای ایران آرام‌تر به تصویر کشیده می‌شود — و این وزیردفتری را به سمت فضای روان‌شناختی‌ای سوق می‌دهد که فیلمسازان جوان‌تر ایرانی برای آشوب کردن، نه آرامش دادن، برمی‌گزینند.

تماشای «بی‌رویا» در Ktime

«بی‌رویا» روی K-Time با صدای اصلی فارسی قابل تماشاست. نیازی به VPN نیست و هیچ محدودیت جغرافیایی‌ای وجود ندارد — از طریق وب، تلویزیون یا گوشی تماشا کنید. عضویت انعطاف‌پذیر است و هر زمان که بخواهید می‌توانید لغو کنید.