یک خودروی مسافرکش، ترافیک تهران و دو زنی که هرگز همدیگر را انتخاب نمیکردند. نگار آذربایجانی نخستین فیلم بلندش را تقریباً تمام و کمال در همان فضای تنگ صندلی جلو میسازد.
داستان آینههای روبهرو دربارهٔ چیست؟
رعنا ساعتهای طولانی در تهران مسافرکشی میکند تا بدهیای را بپردازد که همسرش را در زندان نگه داشته است. زنی است مؤمن، لجباز و در تنگنای زمان. یک مسافر مسیر هفتهاش را عوض میکند: جوانی کمحرف به نام آدینه، از خانوادهای متمول و پرتوقع، که میخواهد او را تا بیرون از شهر ببرد و دربارهی هزینهی سکوت چیزی نمیپرسد. کاری که ساده به نظر میرسید به سفری طولانی بدل میشود و هرچه به مقصد نزدیکتر میشوند، پنهان نگه داشتن دلایل برای هر دو سختتر میشود. آذربایجانی میگذارد حقیقت با ریتم خودش آشکار شود؛ با مکثها و نگاهها، نه با سخنرانی. نیمهی دوم روایت به تصمیم رعنا تعلق دارد. فیلمنامه با همکاری فرشته طائرپور، تهیهکنندهی اثر، نوشته شده و ماجرا را در سطح خانوادگی و حقوقی نگه میدارد.
نقد K-Time
چیزی که این فیلم را پس از بیش از یک دهه همچنان تماشایی نگه داشته، پرهیزش از بلند حرف زدن است. آذربایجانی دوربین را همسطح چشم دو بازیگر میگذارد، بارها از پشت شیشه و آینه نگاهشان میکند و به سکوت اعتماد میکند. شایسته ایرانی نقشی را بازی میکند که تقریباً تمامش بر پنهانکاری بنا شده و غزل شاکری رعنا را زنی نشان میدهد که ایمان و وجدانش در دو جهت مخالف کشیده میشوند. حاصل کار شخصیتپردازی دقیقی است که همدلی را از دل جزئیات روزمره بیرون میکشد. نود و هشت دقیقهاش فشرده است و افت نمیکند، هرچند پایان عمداً آرام است. نظر ما: یکی از قویترین فیلمهای اول سینمای ایران در آن سالها.
دربارهٔ بازیگران
غزل شاکری در نقش رعنا ستون اصلی فیلم است و شایسته ایرانی نقش دشوارتر آدینه را بر عهده دارد. همایون ارشادی، از آشناترین چهرههای سینمای ایران، در نقش پدری ظاهر میشود که انتظاراتش بر هر تصمیم شخصیت جوان سایه انداخته است. کارگردانی بر عهدهی نگار آذربایجانی است.
زمینه و اهمیت
فیلم در سال ۲۰۱۱ و پس از یک دورهی طولانی آمادهسازی به نمایش درآمد، در جشنوارههای خارج از ایران روی پرده رفت، چند جایزهی تماشاگران گرفت و بعد مخاطب داخلی خودش را پیدا کرد. از نخستین فیلمهای بلند ایرانی بود که این موضوع مشخص را نه در حاشیهی یک مستند، بلکه در مرکز یک درام عمومی قرار داد، آن هم با مجوزهای رسمی. مدت زمان فیلم نود و هشت دقیقه است، ژانرش درام خالص و بازخوردش قابل قبول. برای مخاطب خارج از کشور، تصویری هم از زندگی روزمرهی تهران در اوایل دههی ۲۰۱۰ به دست میدهد: اقتصاد نقدی مسافرکشی، دادگاهها و چانهزنی دائمی با خانواده.
تماشای «آینههای روبهرو» در K-Time
«آینههای روبهرو» در کیتایم برای کاربران دارای حساب کاربری قابل تماشاست. خواندن این صفحه هیچ شرطی ندارد، اما برای زدن دکمهی پخش باید وارد حساب شوید. کیتایم برای فارسیزبانان خارج از ایران ساخته شده: رابط کاربری فارسی، جستوجوی فارسی و همان کتابخانه روی تلویزیون، موبایل و مرورگر.