شهری کوچک زیر برف تازه، ردیفی از مغازه‌های کرکره‌کشیده و کودکی که نمی‌تواند از کنار یک ویترین روشن بگذرد. «آلما» دلهرهٔ یک زمستان کامل را در حدود شش دقیقه فشرده می‌کند.

داستان آلما دربارهٔ چیست؟

آلما را در حال دویدن می‌بینیم؛ شال‌گردنش پشت سرش کشیده می‌شود و برف تا زانویش می‌رسد. نامش را روی دیوار می‌نویسد، در برف پا می‌کشد و در خیابانی می‌چرخد که بیشتر مغازه‌هایش تعطیل شده‌اند. بعد ویترینی او را متوقف می‌کند: یک اسباب‌بازی‌فروشی عتیقه که پشت شیشه‌اش پیکرک‌هایی چیده شده‌اند، انگار مدت‌هاست منتظر همنشین مانده‌اند. یکی از آن‌ها، عروسکی نزدیک شیشه، صورتی آشنا دارد. در با یک فشار باز می‌شود. آنچه بعد می‌آید تقریباً بدون هیچ کلامی پیش می‌رود و با صدای قدم‌ها، نگاه‌ها و آواهای ریز مکانیکی اتاقی روایت می‌شود که قفسه‌هایش بسیار پرتر از آن خیابان خالی بیرون است.

نقد Ktime

نگاه کی‌تایم: این کار ترسش را با خویشتن‌داری می‌سازد، نه با بلندی صدا. بخش نخست چیزی نیست جز تصویر بازی یک کودک، و انیمیشن با دقت واقعی به سنگینی برف نم‌دار، کشیده شدن آستین پالتو و شیوهٔ چسباندن صورت به شیشه برای کم کردن بازتاب نور می‌پردازد. همین صبوری تمام ترفند است؛ وقتی فضای داخلی دست می‌گیرد، تماشاگر جهان را عادی پذیرفته و هر انحراف از عادی سنگین‌تر فرود می‌آید. طراحی شخصیت نقطهٔ قوت است: آن‌قدر سبک‌پردازی شده که روی مرز غریب بایستد، بی‌آنکه به کاریکاتور بلغزد، و میکس صدا کاری را انجام می‌دهد که موسیقی پرحجم معمولاً فریاد می‌زند. ایدهٔ اصلی چندان پنهان نیست و مخاطب پیگیر ترسناک‌های کوتاه شکل آن را از دور می‌بیند. آنچه وقت گذاشتن را می‌ارزد اجراست: قاب‌بندی دقیق، ریتم بی‌شتاب و ضربهٔ پایانی که چند ثانیه فراتر از حد راحتی نگه داشته می‌شود. برای کسی که یک وحشت کامل و کوتاه می‌خواهد پیشنهاد می‌شود؛ برای کودکان خردسال بدون همراهی بزرگ‌تر نه.

دربارهٔ بازیگران

در سوابق ما برای این نسخه نام کارگردان یا بازیگری ثبت نشده است؛ این برای انیمیشن‌های کوتاهی که زیر نام یک استودیو یا جشنواره پخش می‌شوند غیرعادی نیست. اینجا تفاوت چندانی هم ایجاد نمی‌کند، چون آلما اصلاً حرف نمی‌زند و صداپیشگی‌ای برای سنجیدن وجود ندارد. هر چه از این دختر می‌فهمیم از راه انیمیشن، میزانسن و صدا می‌رسد، نه دیالوگ.

زمینه و اهمیت

این فیلم در شاخهٔ فشرده و بی‌دیالوگ انیمیشن ترسناک جای می‌گیرد؛ شاخه‌ای که در برنامه‌های جشنواره‌ای دههٔ ۲۰۱۰ رونق گرفت و در آن یک تصویر قدرتمند باید باری را بردارد که فیلم بلند در نود دقیقه پخش می‌کند. بازخورد قابل قبولی که گرفته برای اثری با این طول کم نیست، و هر چهار برچسب انیمیشن، فانتزی، ترسناک و معمایی هم‌زمان درست‌اند؛ همین نشان می‌دهد ساز و کارش چگونه است. فضای زمستانی هم کار عمدی می‌کند: برف صدا را می‌خواباند، خیابان را خالی می‌کند و یک ویترین روشن را به تنها چیز دیدنی تبدیل می‌کند.

تماشای «آلما» در Ktime

«آلما» روی کی‌تایم پخش می‌شود و همین صفحه‌ای که می‌خوانید آزادانه در دسترس است؛ برای زدن دکمهٔ پخش تنها ورود به حساب کاربری کی‌تایم لازم است. رابط کاربری فارسی‌محور برای مخاطبان ایرانی خارج از کشور ساخته شده، پس منو، جست‌وجو و تنظیمات زیرنویس همان‌طور رفتار می‌کنند که انتظار دارید. با حدود شش دقیقه زمان، به‌راحتی در هر شبی جا می‌شود، هرچند شاید نه برای کوچک‌ترین عضو خانه.